பெருமை தேடுவது சிறுமைதானே.

ஒரு மனிதர் தனது பொங்கல் விழாவில் சொன்னாராம். தான்தான் தமிழ்நாட்டில் ஆட்சியை மாற்றியவர் என்று கூறினாராம். முதலில் ஒரு தனி மனிதர் ஆட்சியை மாற்ற முடியுமா? அடுத்து அப்படி மாற்ற ஒரு தனி மனிதர் காரணம் என்றால் அவர் "பெரியார்"போல, "அண்ணா" போல, குறைந்த பட்சம் "அண்ணா ஹசாரே"போல அதிக நாட்கள் மக்கள் மத்தியில் அதற்கான பணிகளில் ஈடுபட்டவராக இருக்க வேண்டும். அப்படி ஈடுபட்டவர்கள் கூட தானே வாய் திறந்து அப்படி சொல்லமாட்டார்கள். மக்கள்தான் ஆட்சியை மாற்றும் மந்திரக்கோலை கையில் வைத்துக் கொண்டு அலைகிறார்கள்.அதனால் அத்தகைய பெரிய மனிதர்கள் கூட, மக்களை திசை வழிப்படுத்தினார்கள் என்றுதான் நாமே கூறுவோம் . .

உண்மை அப்படி இருக்கையில் ஒரு தனி மனிதர் தன்னைத்தானே ஒரு ஆட்சி மாற்றத்திற்கு காரணமானவர் என்று பீற்றிக் கொண்டால், ஒன்று அவருக்கு மன நிலை எப்படி இருக்கிறது என்ற கேள்வியும் எழும். இந்த குறிப்பிட்ட மனிதர் "நிழல் மனிதர்" என்றும் ஊடகங்களால் அழைக்கப்பட்டவர்.இவர் யாருக்கு நிழல் என்பதில் சிலருக்கு குழப்பம் இருக்கலாம்.ஆனால் அவர் யாருக்கும்நிழல் அல்ல என்பதும், அவரது சித்து விளையாட்டுக்கள் எல்லாமே இப்போது சமீபத்தில் அம்பலமாகி அவரும், அவரது குடும்பத்தாரும் நிலையில்லா நிலைக்கு வந்ததும் யாவரும் அறிந்ததே. அப்படிப்பட்டவர் ஏன் தன்னை இப்படி ஒருபெரும் வேலையை செய்த திறமைசாலி போல காட்டிக் கொள்கிரார்? "கேழ் விறகில நெய் வடியுதுன்னா, கேட்கறவன் புத்தி எங்க போச்சு" என்று கிராமத்தில் கூறுவார்கள்.

இந்த நாட்டில் இதுபோல பல காரியங்கள் நடக்கும் பொது, இதே போல பல பேர் தாங்கள்தான் அந்த மாற்றங்களுக்கு காரணம் என்று பீற்றி கொல்வது நடக்கிறது. .இந்த "புளுகுன்னி" வேலையை செய்யும் சிலர் "தொண்டு நிறுவன" இயக்குனர்களாக இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு அதனால் பலன் உண்டு. ஏமாறும் நிதி நிறுவனங்கள் அவர்களுக்கு அந்த கூற்றை நம்பி பணம் கொடுப்பார்கள். சிலர் இதுபோன்ற "பெருமைகளை" கூறி தனகளது "தொழிலை"நடத்துவார்கள். எடு எப்படியோ, இதுபோன்று பெருமை தேடுபவர்கள் செய்யும் அல்லது சொல்லும் செய்திகள் எப்படியானாலும் "சிறுமை"தானே.

எஸ்.எம். கிருஷ்ணா தமிழக மீனவர்களின் நிலைமையை புரிந்து கொண்டாரா?

கிருஷ்ணா கொழும்பு சென்றார். தமிழர்களுக்கு அதிகார பகிர்வு பற்றி பேசினார். அதிசயமாக ராஜபக்சே ஒப்புக் கொண்டார். பதின்மூன்றாம் சட்ட திருத்தம் பற்றி வாய் கிழிய பேசினார்கள். அது என்னடா? பதின்மூன்றாம் சட்ட திருத்தம்? ராஜீவ் காந்தியும், ஜெயவர்தனேயும் பேசி, தமிழர்கள் அல்லாத அந்தஇரண்டு மண்டைகளாலும் தமிழருக்கென்று ஒரு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டதே, அந்த ஒப்பந்தத்தில் உள்ள "வடக்கு-கிழக்கு" ஒன்றுபட்ட பிரதேசமாக இருக்க, அதை "தமிழர் தாயகம்" என்று அழைக்க கூட, சக்தியில்லாத பதின்மூன்றாம் சட்ட திருத்தம் என்ன தீர்வு? கேட்கிறவன் எல்லாம் கிறுக்கனா?

ராஜபக்சே நடத்தும் ராஜாங்கத்தில், ஒவ்வொரு பிராந்தியத்தின் கவுன்சில் அதிகாரத்தின் கீழும், "நிலமும், காவல்துறையும்" வராது என்ற சட்டம் எப்படி சுயாட்சி பற்றி பேசும்? வடக்கிலும், கிழக்கிலும் சிங்கள குடியேற்றம் திருப்ப பெறப்படும் என்று ராஜபக்சே கூறினாரா? அல்லது கிருஷ்ணா அதுபற்றி கேட்டாரா? அப்புறம் எப்படி தமிழருக்கான அதிகாரப்பகிர்வு பற்றி பேச முடியும்? சிங்கள ராணுவம் வடக்கு, கிழக்கிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் என்று சிங்கள அரசத்தலைவர் கூறினாரா? அல்லது கிருஷ்ணா அதுபற்றி பேசினாரா? அப்புறம் எப்படி தமிழர்கள் பற்றி பேச முடியும்? இவர்கள் வேறு எதையோ மறைக்க இந்த அதிகாரபகிர்வு என்ற "போலி முகமூடியை" போட்டு கொள்கிறார்கள்.

அதாவது "நாடுகடந்த தமிழீழ அரசாங்கம்" ஒவ்வொரு நாட்டிலிருந்தும் அங்கீகாரம் பெற்று விடும் போல உலக சூழல் மாறி வருகிறது. அய்.நா. சபையின் அணித உரிமை கவுன்சிலில் அதன் பிரதிநிதிகள் அமர்கிறார்கள். ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்த " காமன்வெல்த் நாடுகளின் வெளிவிவகார அமைச்சர்கள்" மாநாட்டில் "நாடு கடந்த தமிழீழ அரசாங்க வெளிவிவகார அமைச்ச்சர்" அமர்கிறார். அதே மாநாட்டில் ராஜபக்சேவும் இலங்கை சார்பாக அமர்கிறார். அப்படியானால் சிறிது, சிறிதாக இரண்டு நாடுகளுக்கும் இலங்கைக்குள் பிரதிநிதித்துவம் கொடுக்க உலக சமூகம் தயார் ஆகிவிட்டது என்று பொருளா? . இத்தகைய செயல்பாடுகள்தான் இலங்கை சிங்களர்களை அசைத்ததோ இல்லையோ, டில்லியை அசைத்துள்ளதாக தெரிகிறது. அரசியல் போராட்டத்தில் புலிகளும், ஈழத்தமிஹ்ரகளும் வென்று வருகிறார்களே? அதை உடைக்க வேண்டுமே என்று டில்லிகருதி கிருஷ்ணாவை அனுப்பியுள்ளதா?


இந்த வல்லாதிக்க சக்திகளின் எந்த செயலும், உலக தமிழர்களை இனியும் சற்று கூட பின்வாங்க செய்யாது. தமிஹீழம் மட்டுமே ஒரே தீர்வு எனப்தை உரத்த குரலில் கூவி கொண்டே இருப்போம். அய்.நா. தலையீடு வந்துதமிழீழம் கிடைத்து விடக் கூடாது என்று டில்லி அக்கறையாக இருப்பது தெரிகிறது. அடுத்து "இந்து மகா சமுத்திரத்தில்" சரவதேச எல்லையை கடலில் தாண்ட கூடாது என்று பேசியிருக்கிறார்கள். கிருஷ்ணாவிற்கோ, டில்லிக்கோ, மீனவர்கள் என்றால் என்னென்று தெரியுமா? இந்திய- இலங்கை இடையே கடலில் எவ்வளவு தூரம் இருக்கிறது என்று தெரியுமா? அங்குள்ள நிலைமை தெரியுமா? அதில் விசைப்படுகுகள் எவ்வளவு தூரம் தாண்டி மட்டுமே மீன் பிடிக்க முடியும் என்பது தெரியுமா?கட்ச தீவு எவ்வளவு தூரத்தில் இந்திய எல்லையில் இருந்து இருக்கிறது என்று தெரியுமா? கட்ச தீவு ஒப்பந்தத்தில் உள்ள அம்சங்களை இலங்கை அரசு இப்போது மறுத்து பேசுகிறது என்று தெரியுமா? இதெல்லாம் தெரியாமல் இந்த ஆள் எப்படி மீனவர்களை பற்றி பேசலாம்?

சோ பேச்சும், நடராசன் பேச்சும் பெரும் நகைச்சுவைகள்?

சோ தனது துக்ளக் இதழின் அண்டு விழாவில் வழக்கம்போல பா.ஜ.க. துதி பாடலும், தனது திறமை என்று அவரும், அவரது ஆதரவாளர்களும் நம்பும் ஒரு "மாயையும்" சொல்லி தீர்த்தார்.இந்த முறை அவரது அவசரம் வருகிற நாடாளுமன்ற தேர்தலில் மத்தியில் பாஜகவை அமர வைத்து விட வேண்டும் என்பதே. அதற்கு இந்திய ளவில் பாஜக எந்தளவு தயார் என்று நாம் கேட்டுவிட கூடாது. அவருக்கும் அது தெரியும். காங்கிரஸ் எத்ரிப்பு இந்திய மக்களிடம் பெரும் அளவில் இருக்கும்போது, பாஜக ஆதரவாக துவே இல்லை எனபது கண்கூடு. இது தமிழக முதல்வருக்கும் தெரியும். வருகிற தேர்தல்களில் இது சிலமாநிலங்களில் நிரூபிக்க ப்பட வாய்ப்பு இருக்கிறது.

இப்படி சூழலில் போயஸ் தோட்டத்தில் நடந்த ஒரு மாற்றத்தினால் தங்களுக்கு வாய்ப்பு கிட்டுமா என்று சோ வகையாறக்கள் எதிர்பார்ப்பதுமிருக்கிறது. வெளியேகூட அப்படித்தான் பலரும் பேசுகிறார்கள். ஆனால் அந்த சோ ராமசாமியின் கருத்துகளுக்கு எதிரான, தீர்மானங்களைத்தான் அதிமுக தலைமை சட்டமன்றத்திலும், தங்கள் கட்சியின் பொது குழுவிலும், நிறைவேற்றியிருக்கிரார்கள்.இற்ற்ஹை நாம் ராஜபக்சே போர்குற்றம் பற்றிய விசாரணை கோரிக்கையிலும், மூன்று தமிழர் தொக்கு தணடனையை குறைக்க கூறும் முயற்சியிலும், முல்லைபெரியார் விசயத்தில் தமிழக உரிமையில் நிற்பதிலும், கூடங்குளம் அணு உலையின் அச்சத்தை மக்கள் மத்தியில் போக்காமல் அமுல்படுத்தாதே என்ற தீர்மனாத்திலும் நன்றாக காணலாம்.

அதனால் சோ விற்கு செல்வாக்கு இருக்கிறது என்பது ஒரு பொய்மை கூற்று என்பது தெளிவாகும். அத்தகைய சூழலில்தான் அத்வானியையும், மோடியையும் கூட்டி வந்து அந்த பெரிய மனிதர்களை தமிழக முதல்வர் '' பெயரளவுக்காவது" சந்திப்பார் என்று எண்ணி அதன்மூலம் ஒரு பாஜக கூட்டணி மாயையை ஏற்படுத்த சோராமசாமி முயன்றார். ஆனால் அது பலிக்க வில்லை. முதல்வர் நேர்டம் ஒதுக்கியதாக பரப்பப்பட்டாலும், அது நடக்க வில்லை. அப்போதும் இந்த இந்துத்துவா கும்பல் விடவில்லை. பாஜக அதிமுக வுடன் கூட்டணிக்கு தயாராக இருக்கிறது என்று வந்திருந்த பெரும் தலவர்களை வைத்து பேச செய்துவிட்டார் சோ. அதற்கும் தமிழக முதல்வர் தயாராக இல்லை என்று கூறாமல் "மவுனம்" காத்து விட்டார் ஜெயலலிதா என்று டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா எழுதி விட்டது.

அடுத்த கட்டமாக சோ அடுத்த தந்திரம் செய்தார். செல்வி.ஜெயலலிதா தங்கல்கட்சி பொது குழுவில் அறிவித்தபடி, நாடாளுமன்ற டேஹ்ர்தலில் அதிமுக முக்கிய பங்கை செலுத்தும் என்பதை பயன்படுத்த முயன்றார். அதுதான் பாஜக வேட்டிரி பெற்று பிரதமர் நாற்காலியை பிடிக்கா விட்டாலும், பஜகாவிற்கு வெளியே இருக்கும் ஒரே தகுதி உள்ள பிரதமர் செல்வி.ஜெயலலிதா தான் என்று சொபேசி அந்த பாஜக தலிவர்களிடமும் அங்கீகாரம் வாங்கி விட்டார். இதில் மோடியை முன்னால் கொடுவர சோ எடுத்தமுயற்சிகல்தான் இவை என்பதும், அத்வாநியையே வைத்து அவரது வாயாலேயே மோடியை அன்கீகற்றிக்க வைக்கும் சோ மற்றும் குருமூர்த்தியின் தந்திரம் பலித்துவிட்டது. ஆனாலும் அவர்களது இன்னொரு முயற்சியான ஜெயலலிதாவை ஒப்புக்கொள்ள வைப்பது என்பது நிறைவேற வில்லை. காரணம் தமிழ்நாட்டில் பாஜகாவின் வாக்குகள் ஜெயலலிதாவிடம் ஏற்கனவே வந்துவிட்டன. பாஜக அல்லாத கூட்டணியில்தான் இருபது லட்சம் முஸ்லிம் வாக்குகளையும், இடதுசாரிகள் வாக்குகளையும் வாங்க முடியும் எனபதும் ஜெயலலிதாவிற்கு தெரியும்.

அடுத்த பேச்சு நடராசன் உடையது.இவர் சசிகலா வகையறக்களை தோட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றிய பிறகு, தஹ்னது முதல் பொது உரையில் தனது உண்மையான விசுவாசத்தை காட்டிவிட்டார். அதில் ஜெயின் சாதியினர் ஆலோசனையின் பேரில் தாங்கள் வெளியேற்ற பட்டதாக கூறுகிறார். அவருக்கு பார்ப்பனர் அல்லாத அதிகாரிகளின் பங்கு முக்கியமாக இருந்தது என்பது டேஹ்ரிந்தாலும், கருணாநிதியின் அரசியல் தந்திரத்தை அவிழ்ழ்துவிட எண்ணுகிறார். அதாவது ஒரு களத்தில் வெற்றி பெற்று இன்று தோல்வி காணும் பார்ப்பனர், பார்ப்பனர் அல்லாதோர் அரசியல் என்ற தந்திரம்தான் தனது மறு வாழ்விற்கு உதவும் என்று கலைஞர் எண்ணுகிறார். அதோயே நடராஜனும் பயன்படுத்துகயார். அதற்கு கலைஞர் ஐக்கிய முற்போக்கு அரசாங்கத்தை விட்டு வெளியே வந்தால் தான் பின்னால் செல்வேன் என்று கூறுவதன் மூலம் ஒரு எதிர்பார்ப்பை கூறுகிறார்.

அதாவது அழகிரி மூலம் இரண்டு முறை பேசி, மம்தாவிடமும், சரத் பவரிடமும், கலைஞரும் பேசி, அதன்மூலம் திமுக தலைமை அந்த இரு கட்சிகளுடன் சேர்ந்து கொண்டு மத்திய ஆட்சிக்கு கெடு வைக்க இருக்கிறது என்ற செய்தியை தெரிந்து கொண்டு நடராசன் அப்படி கூறியுள்ளார். அதேசமயம் அதிமுக தலைமை பற்றி சோ ராமசாமி, நடராசன் இருவர் கோரியதையும் பொய்யாக்கி வருகிறது ஜெயலலிதா தலைமை. ஒரு பெண் தலைமைக்கு யாராவது ஆலோசகர் தேவை என்ற தவறான புரிதலை அல்லது தவறான "ஆணாதிக்க, பார்ப்பனீய" பார்வையை பொய்யாக்கி வருகிறார் செல்வி.ஜெயலலிதா.

பாராட்டுக்கள் எல்லாம் மாலதிக்கே

தமிழர்களின் பாரம்பரிய விளையாட்டு எப்படி நகர்மயமாதல் மற்றும் உலகமயமாதலின் விளைவாக அவமான்ப்படுத்தப்படுவதும், ஒழிக்கப்படுவதும் நடைபெறுகிறது என்று கட்டுரை எழுதினோம். "பாரம்பரிய விளையாட்டுகளை கார்பொரேட் விரும்புவதில்லை" என்ற கட்டுரையை "தமிழ்நியுஸ் " நாளேடு வெளியிட்டு, சிறப்பு செய்தது. அதை பலரும் பாராட்டினார்கள். அந்த கட்டுரையின் கடைசி பகுதியில் வெளியான குறிப்பாக, எங்கள் தமிழர்களின் வீர விளையாட்டுகளை தடை செய்யக்கோரும் கார்போறேட்களும், அவர்களது பண்பாட்டை உயர்த்தி பிடிக்கும் நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்க அறிவுஜீவிகளும், தங்களது பொழுதுபோக்கு விளையாட்டான "நாலு வாகன போட்டிகளையும், இரு சக்கர வாகன போட்டிகளையும்" முதலில் மனித உயிரை குடிக்க வரும் விளையாட்டுகள் என்று "தடை" செய்ய முன்வர்வார்களா? என்ற கேள்வியை எழுப்பியிருந்தோம்.

அந்த பகுதியை பலரும் பாராட்டினார்கள். அந்த "பாராட்டுக்கள்" எல்லாம் போய் சேர வேண்டிய இடம் இப்போது டில்லியில் அமர்ந்திருக்கும் பெண் கவிஞர் மாலதி மைத்திரி இடம்தான். ஏன் என்றால் அன்று சும்மா இருந்த என்னிடம் டில்லியிலிருந்து தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு, இந்த ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டை எதிர்க்கின்ற அறிவுஜீவிகள் பற்றி பேசினார். அப்படி பேசும்போது இவர்கள் :"கார் ரேஸ், பைக் ரேஸ்" ஆகியவற்றை தடை செய்வார்களா? என்று கேட்டார். அந்த கருத்தைதான் நான் அந்த கட்டுரையில் எழுதி இருந்தேன். அதனால் அனைத்து பாராட்டுக்களும் போய் சேர வேண்டிய இடம் கவிஞர் மாலதி மைதிரி யிடம்தான்..

எஸ்.எம்.கிருஷ்ணா இப்போது அவசரமாக இலங்கை செல்வதன் மர்மம் என்ன?

இலங்கை அதிபர் மகிந்த ராஜபக்சே, இந்திய அரசை தொடர்ந்து ஏமாற்றி வருவது நாடறிந்த செய்தி..இந்திய அரசிடம் தமிழர் பகுதிகளில் ஐம்பதாயிரம் வீடுகள் கட்டிக்கொடுக்க அனுமதி அளிப்பதாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ராஜபக்சே அரசு, அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்யவிடாமல் தடைகளை ஏற்படுத்தி வந்தது,.தமிழ் மக்களை படுகொலை செய்த போர் குற்றங்களை இழைத்தவர் என்று தமிழ்நாடு அரசால் சட்டமன்றத்தில் ஏகமனதாக தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்ட நிலையில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ராஜபக்சே, அதற்கு உதவியாக இருந்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட இந்திய நடுவண் அரசுடன் சேர்ந்து கொண்டு செயல்பட்டதாக உலக தமிழ் இனம் ஏற்கனவே கடும் கோபத்தில் இருக்கிறது. அததகைய கோபமான எதிர்ப்புகளை நீர்த்துபோக செய்யவும், இந்தியா அமைதிக்கு ஆதரவான நாடு என்பதுபோல காட்டிக்கொள்ளவும் எண்ணிய டில்லி அரசு, இலங்கையின் வடக்கு, மற்றும் கிழக்கு மாகாண தமிழ் மக்களுக்கு மறுவாழ்வு தர ஏற்பாடு செய்யும் நல்லதொரு நாடு என்று உலக சமூகம் மத்தியில் காட்டுவதற்கு இஹ்த்தகைய "வீடு கட்டிக் கொடுக்கும்" திட்டத்தை இந்திய அரசு இலங்கை தமிழர்களுக்கு செய்ய ஒப்புக்கொண்டது. அதை கூட காலம் தள்ளி நிறைவேற்ற விடாமல் தவிர்த்து வந்த ராஜபக்சே அரசு, சமீபத்தில் அததகைய இந்திய திட்டத்திற்கு ஒரு அனுமதியை கொடுத்துள்ளது.


அதைத்தான் இந்திய அரசின் வெளிவிவகார அமைச்சரான எஸ்.எம்.கிருஷ்ணா சமீபத்தில் பெருமையாக அறிவித்தார். அதன் பிறகு, உலக சமூகத்தின் நிர்பந்தத்தினால், இலங்கை அரசு ஒரு "நல்லிணக்க ஆணையத்தை" ஏற்படுத்தி, அதன்மூலம் கூறப்படும் ம்னித உரிமை மீறல்கள் நடந்தது பற்றி ஆய்வு செய்தது.நாலாவது வன்னிப் போரில் நடந்த மனித உரிமை மீறல்களை போர்குற்றங்கள் என்றும், தமிழின அழிப்பு என்றும் நாம் உலகம் முழுவதும் கூறி வரும் நேரத்தில் அதை சாதரணமாக மனிதஉரிமை மீறல்கள் என்றும், அது பற்றி ஆய்வு செய்யும் பொறுப்பு, இலங்கை அரசிடமே கொடுக்கப்படவேண்டும் என்றும் சில உலக நாடுகள் கூறியதை பயன்படுததி அவர்கள் இப்படி ஒரு நல்லிணக்க ஆய்வு செய்தனர். அதை அறிக்கையாக இலங்கை அரசு வெளிப்படுத்ஹ்டியது. அதில் சில கீழ்மட்ட அதிகாரிகளை சில மனித உரிமை மீறல்களுக்கு பொறுப்பு என்று முடிவு செய்து அறிவித்தது. அந்த அறிக்கை "திருப்தி" தருவதாக இல்லை என்ற கருத்ஹை இந்திய அரசு கூறியது. அதை ஒட்டி, இலங்கையில் உள்ள "தமிழ்தேசிய கூட்டமைப்பும்" இந்திய நிலைப்பாட்டை ஆதரித்தது. இத்தகைய சூழலில்தான் இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சர் கிருஷ்ணா இலங்கை செல்கிறார்.

இலங்கை தீவில் ஏற்கனவே சீனா தனது ஆதிக்கத்தை அங்குள்ள சந்தையில் செலுத்தி வருவது கண்டு, அமெரிக்காவும், இந்தியாவும் வருத்தம் கொண்டன.அப்படி சாந்திக்காக இலங்கையை அனுகிவருவதில், இந்திய-சீன மோதல் போக்குகள் அல்லது போட்டி போக்குகள் இலங்கை தீவில் எதிரொலித்து வந்தன.கூடுதலாக அம்பாத்தோட்டை துறைமுகத்தை சீனா தனது ராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு பயன்படுத்தும் என்ற பயம் இந்தியாவிற்கும், அமெரிக்காவிற்கும் இருந்து வருகிறது.அதனாலேயே அமெரிக்கா தனது ராணுவ தந்திர திட்டத்திற்கு இந்திய அரசை சார்ந்து, இந்தியாவின் தென் பகுதியான தமிழ்நாடு உட்பட்ட பகுதிகளில் தங்களது அஆதிக்க சதி திட்டத்தை அமுலாக சில முயற்ச்சிகளை செய்துவருகிறார்கள்.அதில் ஒன்றுதான் "கூடங்குளம் அணு உலை" திட்டமும். அதாவது மின்சாரம் தயாரிக்க என்ற பெயரில், அணுகுண்டு தாயாரிக்க தென் மாநிலத்தில் ஒரு இடத்தை டேஹ்ர்வு செய்து இந்திய அரசு செயல்பட இது அவர்களுக்கு உதவுகிறது.அதேபோல தேனீ மாவட்டத்தில் உள்ள மலர்களை குடைந்து அதில் "நியுற்றினோ" ஆராய்ச்சி என்ற பெயரில் ஏவுகணைகளை ஏவ எதுவாக சில வேலைகளை செய்ய இந்திய அரசு திட்டமிடுகிறது. இவ்வாறு தமிழ்நாட்டை ராணுவ கேந்திரமாக ஆக்குவதற்கு தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கும், தமிழக அரசுக்கும் தெரியாமலேயே இந்திய அரசு திட்டமிடுவதை உணர முடிகிறது.


இத்தகைய சூழலில் கிருஷ்ணா இலங்கை செல்கிறார். அப்போது ராஜபக்சேவுடன் சீன ராணுவ தந்திரத்திற்கு எதிராக அமெரிக்கா-இந்திய ராணுவ தந்திரத்தை வலியுறுத்தி பேசுவார் என்றும் எதிர்பார்க்கலாம். அதுமட்டுமின்றி, இப்போது உலக அரங்கில் இலங்கை அரசு வசமாக மாட்டிக்கொண்டுள்ளது. அதாவது ஐக்கிய நாட்டு சபையின் கூட்டம் ஒன்று பிபரவரி மாதம் வர இருக்கிறது. அதாவது அய்.நா.வின் பாதுகாப்பு சபையின் பத்தொன்பதாவது கூட்டம் ஒன்று பிப்ரவரி மாதம் கடைசியில் கூட உள்ளது. அதில் ராஜபக்சே அரசின் மனித உரிமை மீறல்கள் பற்றி மேற்கத்திய நாடுகள் பிரச்சனையை கிளப்ப உள்ளனர். அந்த கூட்டத்தில் இந்திய அரசு ஒரு முக்கியமான பங்கை வகிக்கும் என்று எத்ரிபார்க்க படுகிறது. அதில் இந்திய அரசு அனுமதித்தால் இலங்கை மீது போர்குற்ற விசாரணை உலக அளவில் நடத்தப்படும். இந்திய அரசு அந்த கூட்டத்தில் இலங்கைக்கு சார்பாக நிலை எடுக்க முடிவு செய்தால் ராஜபக்சே அரசு தப்பித்து கொள்ளும். அதாவது இந்திய அரசுக்கு இலங்கை அரசி நிர்ப்பந்திக்க ஒரு நல்ல வாய்ப்பு இதில் கிடைத்துள்ளது. அதனால் தான நினைத்ததை இலங்கை அரசின் மீது திணித்து விடலாமா என்று இந்திய அரசு நினைக்கிறது.

இதை ஒட்டியே சமீபத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியின் எம்.பி.யான சுதர்சன நாச்சியப்பன் ஒரு புத்தகத்தை இலங்கை தமிழர்கள் பற்றி எழுதுவதும, அதை காங்கிரஸ் தலைவர்களே வெளியிடுவதும், நடக்கிறது. அதில் ராஜீவ் ஏற்படுத்திய ஒப்பந்தப்படி வடக்கு, கிழக்கு மாகாண இணைப்பு, மற்றும் மாகாணங்களுக்கு அதிக சுயாட்சி என்பது பற்றி பேசப்படுகிறது. அவற்றை ராஜபக்சே ஒப்புக்கொள்ளாவிட்டாலும், அதை இந்திய அரசு வலியுறுத்துவதும், பதின்மூன்றாம் சட்ட திருத்தத்தை வலியுறுத்தி இலங்கை மீது அழுத்தம் கொடுப்பதும் இந்திய அரசின் தந்திரமாக உள்ளது. இதன்மூலம் தமிழர்களுக்கு குறிப்பாக ஈழத்தமிழர்களுக்கு இந்திய அரசு நன்மை செய்வது போல காட்டலாம் என்பது ஒருபுறம். இன்னொருபுறம் உலக அரங்கில் இப்போது வலுப்பெற்று வரும் "தனி தமிழீழம்" என்ற முழக்கத்தையும் குழி தோண்டி புதைக்கலாம் என்று இந்திய அரசு சிந்திக்கும் என்பது சொல்லி தெரியவேண்டிய ஒன்றல்ல.


இந்த நேரத்தில் எதற்காக இலங்கை இந்திய சொல்வதை கேட்க வேண்டும்? உலக அரங்கில் இலங்கைக்கு சாதகமான சூழல் இப்போது நாளுக்கு, நாள் குறைந்து வருகிறது. அமெரிக்காவிலும், ஐர்ப்பிய நாடுகளிலும், அவர்கள் வெளியிடும் ச்டாம்புகளில் பிரபாகரன் படமும், ஈழ தேச வரைபடமும், வீரசாவு அடைந்த தமிழர்களின் படமும் வெளியிடப்படுகிறது என்பது இலங்கையை நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கியுள்ளது. இவை எல்லாமே புலம் பெறந்த தமிழர்களின் பங்களிப்பாக நடந்து வருகிறது. ஆகவே இந்திய அரசின் உதவி என்பது இன்றைய ராஜபக்சே அரசுக்கு அவசியம் தேவை என்ற ஒரு சூழலில்தான் கிருஷ்ணாவின் இலங்கை பயணம் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்று என்ற கருத்து வருகிறது.

பாரம்பரிய அடையாளங்களை கார்பொரேட் விரும்புவதில்லை.

இப்போது அவர்களது குறி "ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டு" மீது. அவர்கள் கூற்று, "எப்படி விலங்குகளை வதைப்பீர்கள்?". ஆகா. எங்கள் விலங்குகள் மீது இவர்களுக்கு எவ்வளவு அக்கறை? இவர்கள் யார்? நகர்ப்புறங்களில், அறிவுஜீவிகளாகவும், படித்தவர்களாகவும், மனித உரிமையை நுனி நாக்கில் பேசுபவர்களாகவும், அனேகமாக சிவந்த வன்னத்திலுள்ளவர்கலகா இருக்கிறார்கள். விலங்குகளை வதைக்ககூடாதல்லவா? என்று வினவுகிறார்கள். உண்மைதான் விதைக்க கூடாது என்று நாமும் சொல்லிவிட்டால் பிறகு நம்மிடம் நிறைய பேசுகிறார்கள்.அப்போது இவர்களை பற்றி அதிகம் புரிய முடிகிறது. இவர்கள் நீதிமன்றம் செல்கிறார்கள். அங்கே உள்ளவர்களுக்கு "பாரம்பரிய விளையாட்டுகள்" பற்றி என்ன தெரியும் என்பது நமக்கு தெரியாது.

காளையை அடக்க மனிதர்கள் பொங்கல் நேரம் பாய்ந்து வருவது "வீர விளையாட்டு" என்று நாம் புரிந்து வைத்துள்ளோம். அந்த "காளைகளை" விலங்கினத்தில் " அரிதான" ஒன்றாக சேர்த்து விட்டார் ஜெயராம் ரமேஷ் என்றுவேறு கூறுகிறார்கள்.யார் அந்த ரமேஷ்? பெங்களூரு பார்பனரான அவருக்கு நமூர் பாரம்பரிய விளாயாட்டு பற்றியோ, நம்மூரில் காளைகளை எதற்காக பயன்படுத்துகிறோம் என்பது பற்றியோ தெரியுமா? ஒரு காளையை பலர் சேர்ந்து அடக்கலாமா? என்று இவர்கள் கேட்கிறார்கள். ஒருவர்தான் தொடர்ந்து அந்த ஆட்டத்தில் கலையுடன் சண்டை போட்டு அடக்க முடியும்.பலரும் அதை பிடிக்க முயற்சி செய்வார்கள்.அதற்காகவே அந்த கலையை வளர்ப்பவர்கள் அதை தங்கள் வீட்டு குழந்தையை விட அருமையாக வளர்ப்பார்கள்.அதனால்தான் அலங்காநல்லூர் போன்ற சிலகிராமங்களிழ்மட்டுமே அந்த ஆட்டம் நடைபெறுகிறது. மாட்டு போன்களில் கலையை அடக்குவது எங்கள் "தமிழர் பழம் பண்பாட்டில்" இருக்கிறது. இத்தனை விளக்கம் சொன்னாலும் அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ள தயாரில்லை.

காளைகளுக்கு "சாராயம்" கொடுக்ககூடாது. ஊசி போட கூடாது. அதை வதைக்க கூடாது. இதையேதானே பாரம்போரிய கலைகளை, விளையாட்டுகளை போற்றுபவர்களும் கூறி வருகிறோம். உங்கள் " ஓட்டப்பந்தயம்" செல்பவர்களும், மற்ற விளையாட்டு வீரர்களும், "போதை மருந்து" பயன்படுத்தும் போது எப்படி உங்களின் விதிகள் அவர்களை தடை செய்கிறதோ அதே போல எங்கள் பாரம்பரிய விளையாட்டிலும் "விதி மீறல்" செய்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் உங்களது "உலகமயமாக்கலின்" விளைவே. உங்கள் வணிகமயமாக்கலின் வித்துக்களே. அதனாலத்தில் உள்ள "ஒழுக்கமற்ற" போக்குகளுக்கு நீங்கள்தான் பொறுப்பு. கிராமப்புற மக்களின் பாரம்பரிய விளையாட்டு என்ன செய்யும்? நீங்கள் " உழவு தொழிலுக்கும்" நாங்கள் காளைகளை பயன்படுத்தும்போது என்ன சொல்லபோகிறீர்கள்? வண்டிமாடு இழுக்கனான்கள் காளைகளை பயன்படுத்தும்போது நீங்கள் எப்படி அதை பார்கிறீர்கள்? இப்படி கேட்டால் அது வேறு. இது வேறு. இது தவிர்க்க கூடியது. அது தவிர்க்க முடியாதது. இப்படி கூறுகிறார்கள்.


விளையாட்டு ஆட கலைகளை பயன்படுத்துவது உங்களுக்கு பொறுக்கமுடியவில்லை என்றால் அது ஏன்? ஒன்று நீங்கள் நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்க, அல்லது முற்பட்ட சாதி மனிதராக இருந்து கொண்டு, இந்த ஆட்டத்தை கிராமப்புற "பிற்பட்ட" சமூகத்தின் ஆட்டம் என்று பார்கிறீர்கள். இப்படி கேட்கலாம். இந்த ஆட்டம் அடிப்படையில் தலித் சமூக மக்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு ஆட வேண்டிய ஆட்டம். ஆனால் தமிழ்நாட்டில் எல்லாமே கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக "பிற்பட்டோர்" ஆளுகை என்று போய் விட்டதால், இந்த ஆட்டத்திலும் தலித் சகோதரர்களை ஈடுபடுத்த தயங்கும் பிற்பட்டோரை காண்கிறோம். அதற்கு ஏன் முற்பட்டோரின் பழக்கங்களுடன் சேர்ந்து கொள்ள வேண்டும்? மாறாக "நாங்களும் தமிழர்கள்தான்". என்றும், "எங்களையும் காளைகளை அடக்க" விடுங்கள் என்றும்,தலித் மக்கள் சண்டை போட வேண்டும். வீரத்தை நிரூபிக்கும் தலித் சகோதரனை பிற்பட்டோர் சமூகம் ஏற்றுக்கொண்டு போற்ற வேண்டும். அதுதானே பெரியார் வழியில் உள்ள தமிழர் பண்பாடு?

சரி. உங்கள் வாதத்திற்கே வருவோம். மனிதர்களை நாம் முதன்மையாக நேசிக்கிறோம் என்று கூறும் இந்த மனிதர்கள் "மனித வதைகளையும்"எதிர்க்க வேண்டும் அல்லவா? அதனால் "நாலு சக்கரவாகன ஓட்டம்", "இரு சக்கர வாகன " ஓட்டம் ஆகியவற்றை "தடை" செய்து விட்டு பிறகு இந்த ஜல்லிக்கட்டு பக்கம் வாருங்கள் என்று கூறலாமா? அந்த நாலு சக்கரவாகன ஓட்டத்திலும்" இரு சக்கரவாகன ஓட்டத்திலும்" மனித உயிர்கள் அதிக ஆபத்தை சந்திக்கின்றன என்பதால் அவற்றை தடை செய்ய முதலில் ஏற்பாடு செய்யுங்கள். அது உங்கள் கார்போரேட்களின், பெரு முதலாளிகளின், நடுத்தர வர்க்கத்தின், "வீர விளையாட்டு" என்றால் இந்த " மஞ்சு விரட்டு" என்ற விளையாட்டுதான் எங்கள் தமிழர்களின் பாரம்பரிய வீர் விளையாட்டு.

உழவர் எழுச்சியை ஏற்படுத்திய பசுபதியின் மரணம்

பசுபதி பாண்டியன் திண்டுக்கல் அருகே அவரது வீட்டில் அடையாலம்கட்டாத எதிரிகளால் நேற்று இரவு ஏழரை மணிக்கு படுகொலை செய்யப்பட்டார். தேவன்றகுல வேளாளர் கூட்டமைப்பு நிறுவன தலைவர் என்ற பெயருடன் அவர் செயல்பட்டு வந்தார். ஒன்பதாம் நாள் தேனியில் முல்லை பெரியார் பிரச்சனைகாக ஒரு பட்டிநிபோராட்டத்தை நடத்தி விட்டு வந்திருந்தார். அவருக்கும் மூலக்கடை பண்ணையார் குடும்பத்திற்கும் உள்ள மோதல் பற்றி எடுகள் வெளியிட்டுள்ளன. அவரது நடவடிக்கைகளினால் பண்ணையார் பக்கத்தில் பலர் மரணம் அடைந்ததையும், அவரது செயளால மேலும் பலர் கொலை செய்யப்பட்டதையும் கவனமாக கூறும் காவல்துறை, பசுபதி பக்கத்தில் "பண்ணையார் குடும்பத்தால்" கொல்லப்பட்டவர்கள் "பதிமூன்றுபேர்" என்பதை கூறுவதில்லை. ஏன் என்றாலவர்கள் "தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்".

தேவேந்திரகுல வேளாளர்கள் தமிழ்நாட்டு உழவர் பெருங்குடி மக்களின் போர்குணமிக்க முன்னணி படை. அந்த படையின் ஒரு முன்னோடி கொல்லப்பட்டதனால், டென்றா எழுச்சி திர்ஹேன் மாவட்டங்களில் இப்போது சாலையெங்கும் திரண்டு நிற்கிறது. பசுபதியின் உடலை ஏந்திய வாகனம் பெருமூர்வலமாக தூத்துக்குடி நோக்கி கொண்டு செல்லப்பட்டுக்கொண்டு இருக்கிறது. சாலையெங்கும் திரண்ட தேவேந்திர கூட்டம் ஆண்களும்,பெண்களும் தங்கள் தலைவனை காண கிராமங்களில் இருந்து வெளியே வந்து நிற்கின்றனர். திண்டுக்கல், கொடை ரோடு, மதுரை, அருப்புகோட்டை, எட்டையபுரம், எப்போதும் வென்றான், தூத்துக்குடி என்று அந்த மாபெரும் உழவர் எழுச்சி பேரணி சென்று கொண்டு இருக்கிறது. மதுரை விமான நிலையத்தில் காத்திருந்து டாக்டர் கிருஷ்ணசாமி, மலர் வலயம் வைத்து ஊர்வலத்தில் கலக்க, எட்டயபுரத்தில் பசுபதிக்கு மரியாதை செலுத்தி இணைய ஜான் பாண்டியன் தயாராய் நிற்க இந்த உழவர் பெரும் எழுச்சியை தேவேந்திரா சமூகம் இனி மறக்க முடியுமா? .

இனியாவது உழவு தமிழன் தனது போர்குணத்தை காட்ட தனக்குள்ளேயே எத்ரியை தேடாமல் பண்ணை திமிங்கிலங்களின் கைகளில் கலாவடப்பட்டிருக்கும் நிலங்களை எல்லாம் தனாதாக்கி நாட்டு மக்களுக்கு "உழுது, பயிருட்டு, சோறு போடும் பெரும் கூட்டமாக உருவாகுமா? என்ற ஏக்கம் நமக்கு.