தென் மாவட்டங்களில் கொலைக் களம் என்பது உண்மையா?

தென் மாவட்டங்களில் கொலைக் களம் என்பது உண்மையா?
------------------------------------------------------------------------------------------------
     வள்ளியூர் பகுதியில் இதுபோன்ற சாதிக் கொலைகள் நடந்த தடயங்கள் வரலாற்றில் அதிகம் இல்லை. இப்போது திருவைகுண்டம் நகர புதிய தமிழகம் செயலாளர் பாஸ்கர் படுகொலையானதும், அதையொட்டி அவரது சடலத்தை வாங்க மறுத்து கொலைகாரர்களை கைது செய்யக் கோரியும், புதிய தமிழகத தினரின் மூன்று நாட்களாக மறியல் செய்தும் கூட, வட்டார அதிகாரிகள் எந்த ஆக்கபூர்வமான முயற்சியும் எடுக்கவில்லை எனபதே மக்களது குரல். டாக்டர் கிரூஷ்ணசாமி வருகிறார் என்றதும் வட்டாரத்தில் "தடை" உத்தரவு போட முடிந்த காவல்துறைக்கு, அவர் விமானத்தில் வந்து இறங்கியதும் "பாஸ்கர் கொலையை சி.பி.சி.ஐ.டி. விசாரணைக்கு" உத்தரவிடத் தெரிந்த காவல்துறைக்கு, மூன்று நாட்களாக குறிப்பிட்ட "சுவரொட்டி விளம்பரப் புகழ் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை" கைது செய்ய இயலாவிட்டாலும், "முதல் தகவல் அறிக்கையில்" போட முடியாமல் போனது ஏன்? குறிப்பிட்ட "குற்றம் சாட்டப்படும்" கும்பல், தொடர்ந்து இதுபோன்ற கொலைகளை செய்வதாக மக்கள் கூறுவது பொய்யா?

அந்த வட்டாரத்தில் குறிப்பாக வள்ளியூர் பகுதியில் ஒரு அருந்ததியரை கொலை செய்து ஒரு மாதம் முன்பு நடந்த கொடும் செயலை கண்டித்து வட்டாரம் வந்த "அருந்ததியர் தலைவர் அதியமானுக்கும்" இப்போது கிரூஷ்ணசாமிக்கு நடப்பது போலவே,"உள்ளே நுழைய தடை" என்பது போடப்படவில்லையா?  சமூகத் தலைவர்களுக்கு "உள்ளே நுழைய தடை"போடுவதால் வன்முறைகளைத் தடுக்க முடியுமா? பலியான சமூகத்தின் மக்களை ஆறுதல் கூற வரும் தலைவர்களை தடுப்பது, ஒடுக்கப்பட்ட அல்லது அதிகாரத்தில் இல்லாத சமூகத்தினரின் "மன உணர்வை" எழவிடாமல் "அழுத்துவது" ஆகாதா?

சமீபத்தில் வள்ளியூர் பகுதியில் படுகொலை செய்யப்பட "டேவிட் என்ற நாடார் சமூக" நபருக்கும் இதே நிலைதானே? அவரது கொலையிலும் இதே "கொலைக் கும்பல்"தான் இருந்ததாகவும், வட்டார அணைத்து சமூக மக்கள் கூறுகின்றனரே? வட்டாரத்தில் தொடர்ந்து இதுபோன்ற "பயங்கரவாதச் செயல்களை" கட்டவிழ்த்து விடும் கும்பலின் நோக்கம் என்ன? அவர்கள் எங்கிருந்து இந்த தைரியத்தை பெறுகிறார்கள்? தங்கள் சமூகத்தினருக்கு "அதிகாரம்" கைக்கு வந்ததாக அவர்கள் நினைத்து பேசுவது காவல்துறையின் காதுகளுக்கு கேட்கவில்லையா?

        வள்ளியூர் பகுதிக்கு துணை கண்காணிப்பாளராக பாலாஜி வந்த பிறகு ஏன் இந்த கொலைகள் தொடர் நிகழ்வுகளாக ஆக்யுள்ளன" அவர் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகம் ஆனாலும் அவருக்கு மட்டும் "அதிகாரம்"இல்லையா?. அதற்கு மக்கள் சொல்வதுபோல காவல்நிலைய ஆய்வாளர் குருனாதன் தான் காரணமா? அவர் இங்கே வள்ளியூரில் பொறுப்பெடுத்து சிறிது காலத்திலேயே இப்படியா? அவர்  கொலையாளிகளுடன் நெருக்கம் கொண்டவரா? மக்கள் இதுபோன்று பேசுவது மேலோட்டமான பார்வையா? உண்மை செய்தியா? அருந்தியர் ஒருவர் கொலைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து மக்கள் போராடும்போது, இந்த ஆய்வாளர் குருநாதன் கோவையிலிருந்து கொலையாளிகள் என்று சிலரை கொண்டுவந்து சரணடைய வைத்தாராமே? உண்மையா? இந்த குருநாதன் இப்போதும் தேடப்படும் குற்றவாளிகளுக்கு சாதகமனவரா? இந்த குருநாதன் தனக்கு மேலே உள்ள துணை கண்காணிப்பாளர் பாலஜியையே "மீறி" சாதி உணர்வுடன் செயல்படுகிறார் என்ற குற்றச் சாட்டும் உண்மையா?

  டாக்டர் கிருஷ்ணசாமி கூறும் குற்றச் சாட்டுக்கு, ஆதாரமாகதானே  இந்த வட்டாரத்தின் தொடர் கொலை நிகழ்வுகள் இருக்கின்றன? மீண்டும் தென்மாவட்டங்களில் "சாதி மோதலை" கிளப்பிவிட்டு "ஆர்சுக்கு நெருக்கடி" கொடுக்க எண்ணும் சக்திகள் "எந்த அதிகார மமதையில்" இப்படி செயல்படுகின்றன? இப்போது "நியாயம்" கேட்டு புதிய தமிழகத்தினர் விருதுநகர் மாவட்டம் முழுவதும், நெல்லை, தூத்துக்குடி மாவட்டம் முழுவதும் போராட,கைதாக தொடங்கிவிட்டது எதனுடைய "எதிர்வினை"?சாதிகளைத் தாண்டி அரசியல்வாதிகள் குறிப்பாக ஆதிக்கம் செலுத்தும் சமூகத்தின் அரசியல்வாதிகள் வெளியே வந்தால் மட்டும்தான் இந்த கொலைகார சூழல் மாறும். இது எப்படி அமைதி தவழும் தமிழ்நாடு என்று முதல்வர் ஒ.பன்னீர்செல்வம்தான் விளக்கவேண்டும்.

சிறப்பு அகதிகள் முகாமில் சிங்கள மீனவர்கள்

        சிறப்பு அகதிகள் முகாம்கள் இப்போது திருச்சியிலும், திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள செய்யாரிலும் உள்ளது. அதில் ஈழத் தமிழர் அகதிகள் சிலரை தமிழக அரசு பிடித்து வைத்திருக்கிறதே? என்ற கேள்வி எல்லா தமிழர்கள் மத்தியிலும் தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது. நடுவணரசில் காங்கிரஸ் இருக்கும்போது  கொடுக்கப்பட்ட வழிகாட்டலில் அத்தகைய "சிறப்பு அகதிகள் முகாம்கள்" ஏற்படுத்தப்பட்டன என்பதே அப்போது கிடைத்த பதில்.அப்படியானால் ஏன் பா.ஜ.க. அரசு வந்தபிற்பாடும் அவை நீடிக்கின்றன? என்ற கேள்வியும் தொடர்கிறது. "விடுதலைப் புலிகள் மீதான தடையை நீடிக்க" ஏதோ ஆதாரம் வேண்டுமே என்பதற்காக இததகைய சிறப்பு அகதிகள் முகாம்களை நீடிக்க வைக்க நடுவணரசு எண்ணுகிறது என்பதே கிடைக்கும் செய்தியாக இருக்கிறது. தமிழகத்தை ஆளும் திராவிடக் கட்சிகள் ஏன் இத்தகைய முகாம்களை நீடித்து வைத்திருக்க வேண்டும்? ஒவ்வொரு முறையும் சிலரை இந்த சிறப்பு முகாம்களில் இருந்து வெளியே அனுப்பும்போது, எதற்காக சம்பந்தமே இல்லாத சிலரை, வயதான மூப்புகளைக் கூட உள்ளே இதில் வைக்க வேண்டும்? என்ற கேள்வியும் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இடையே உண்டு.

    நடுவணரசு இந்த சிறப்பு அகதிகள் முகாம்களின் இருத்தலுக்கு  "நியாயம்"  கற்பிக்க அவற்றில் சிறைவாசிகளின் எண்ணிக்கையை "தக்கவைக்க" விரும்புவதால் தவிர்க்க முடியாமல் தமிழக அதிகாரிகள் அவற்றில் யாரையாவது போட்டு நிரப்பி வருகிறார்கள் என்ற பதிலும் கிடைத்து வந்தது. ஒரு "ஒற்றையாட்சி இந்திய அரசில்" இப்படிஎல்லாம்தான் இருக்கும்போல என்றும் நம்மை எண்ணவைத்தது.இப்போது இந்தியாவிலும் ஆட்சி மாற்றம், இலங்கையிலும் ஆட்சி மாற்றம் வந்துள்ளது. இரண்டு புதிய அடசிகளும் "தமிழர்களுக்கு எதிரானவர்கள் தாங்கள் அல்ல" என்று உரக்க கூறி வருகிறார்கள்.அதை உண்மை என்று தமிழக மக்களோ, ஈழ மக்களோ நம்பவில்லை. இந்த நேரத்தில் இங்கே இருக்கும் திருச்சி, செய்யார் சிறப்பு அகதிகள் முகாம்களில் இருக்கும் ஈழத் தமிழர்களில் ஐந்து, ஐந்து பேரை, இரண்டு முகாம்களிலும் சேர்த்து " பாத்து பேரை" தமிழக அரசு சென்ற வாரம் விடுதலை செய்துள்ளது. இதுதவிர சிலர் உயர்நீதிமன்ற ஆணையின் மூலமும் வெளியே வந்துள்ளனர்.

               இந்த சூழலில்தான் சிங்கள மீனவர்கள் ஐந்து பேர் திருச்சி சிறப்பு அகதிகள் முகாமில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். இது இரு தேசிய இனங்களின் இளைஞர்கள் மததியில் சிறப்பு முகாமிற்குள் பிரச்சனையை உருவாக்குமா? என்று சிலர் வினவினார்கள். உருவாக்காது. ஏன் என்றால் ஈழத் தமிழர்கள் "மனிதாபிமானம்" கொண்டவர்கள். சிங்கள மக்கள் மீது அவர்களுக்கு எந்த கோபமும் கிடையாது. சிங்கள ஆளும்கூட்டதின் மீதுதான் அவர்களுக்கு எதிர்ப்பு உணர்வு உண்டு என்று நாம் கூறினோம். ஆனாலும் இந்த நேரத்தில், அதாவது "இலங்கை நீதிமன்ற உத்தரவுப்படி,இந்தியத் தமிழ் மீனவர்களை விடுதலை செய்த சிங்கள அரசு அவர்களது படகுகள் 87 ஐ விடாமல்" பிடித்து வைத்துக் கொண்டுள்ளது., இந்த நேரம்பார்த்து, இலங்கை சிங்கள மீனவர்கள் நமது இந்திய கடலோரம் வந்து இயற்கையாக, வரலாற்று வழக்கப்படி, அதாவது இருபுறமும் உள்ள  மீனவர்கள் வரலாற்று வழக்கப்படி இருபுறமும் கரையோரம் சென்று மீன் பிடிக்கும் முறைப்படி, வந்தபோது, மாட்டிக் கொண்டார்கள். அவர்களை பிடித்து சிறையில் அடைத்தபோது, நீதிமன்றம் அவர்களை சிறப்பு அகதிகள் முகாமில் போடச் செய்துள்ளது.இந்த செயல் என்னதான் வருகிற 16 ஆம் நாள் இந்தியாவிற்கு இலங்கை அதிபர் சிரிசேனா வருவதற்கு முன்பே, வருகிற 9 ஆம் தேதியே இலங்கையில் பிடிததுவைக்கப்பட்டுள்ள 87 படகுகளை விடுதலை செய்வோம் என்று இலங்கை அமைச்சர் வேலாயுதம் ராமேஸ்வரம் வந்து கூறினாலும், இதுவரை நடந்துவந்த கடந்த கால நிகழ்வுகள் நம்பிக்கைகளை விதைக்கவில்லை.

       அததகைய சூழலில், இலங்கை சிங்கள மீனவர்களை நீதிமன்றம் விடுவித்தாலும், சிறப்பு அகதிகள் முகாமில் வைத்திருப்பது, இலங்கை அரசுக்கு  எட்டட்டும். அதை ஒட்டி அவர்கள் நமது மீனவர்களின் படகுகள் 87 ஐ உடனே விடுதலை செய்யட்டும்.அப்போது நமது அரசும், சிங்கள மீனவர்களை சிறப்பு முகாமிலிருந்து விடுதலை செய்யட்டும். இலங்கை சிங்கள மீனவர்கள் "இங்குள்ள சிறப்பு அகதிகள் முகாம்கள்" பற்றி" இலங்கை அரசுக்கு தொலைபேசியில் சொல்லட்டும்.{ சிறைகளில் சுதந்திர கைபேசி உரையாடல்கள் சாதியமில்லாவிட்டாலும், சிறப்பு அகதிகள் முகாம்களில் சாத்தியம்} அதன்மூலம் இலங்கை அரசு, இந்திய அரசான தனது நண்பரிடம் "சிறப்பு அகதிகள் முகாம்களை கலைக்க ஆலோசனை" கூறட்டும். அதுவே இந்திய நடுவணரசின் சிறப்பு அகதிகள் முகாம் கொள்கையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தட்டும்.இவ்வாறு தமிழர்கள் எண்ணிப்பார்ப்பது தவறல்லவே?இந்த அளவு சீரிய சிந்தனை செய்யும் அதிகாரிகள் வாழ்க.

ஆட்சி மாறியது; காட்சி மாறியதா?

      மகிந்தா வின் ஆட்சி காட்டுமிராண்டி ஆட்சி.உண்மைதான். தமிழின அழிப்பு ஆட்சி.உண்மைதான். ஒரு மாபெரும் இன அழிப்பு போரை நடத்தி, அதற்கு இந்திய வல்லரசுதான் முழு பொறுப்பு என்பதுபோல " இந்தியாவின் போரை நாங்கள் நடத்தினோம்" என்று பகிரங்கமாக நாடாளுமன்றத்தில் அறிவித்த ஒரு சிங்கள பவுத்த பேரினவாத ஆட்சியின் தலைவர்தான் மஹிந்த ராஜபக்சே. அப்படிப்பட்ட ஒரு கொடியவரின் குடும்பமே கொள்ளை அடித்துவந்த ஸ்ரீலங்கா நாட்டில், தென்னிலங்கை மக்களும்கூட வெறுக்கும் அளவுக்கு ஒரு ஆட்சியை நடத்திவந்த மகிந்தா, உலக சமூகத்தின் வெறுப்பையும் சம்பாதிததுவிட்ட மகிந்தா,ஐ.நா.மனித உரிமை கழகத்தின் தீர்மானப்படி, ஒரு உலக விசாரணையை சந்திக்கும் மகிந்தா,அமெரிக்காவின் மற்றும் ஐரோப்பாவின் வெறுப்பை சம்பாதித்து  விட்ட மகிந்தா, ஐ.நா.சபையின் பொதுச்செயலாளரின் கோபத்திற்கு உள்ளான மகிந்தா, இப்போது இலங்கை மக்களால் தேர்தல் மூலம் தூக்கி எறியப்பட்டுல்லார்ட் என்பது உண்மை. அதை மேற்கண்ட வெறுப்பு கொண்டவர்களும், கோபம் கொப்பளிததவர்களும், மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்பார்கள் அல்லது வரவேற்றார்கள் என்பதும் உண்மை.அது தமிழர்களுக்கும், ஜனநாயகம் விரும்புவோருக்கும் ஒரு " மூச்சுவிடும் வெளியை " அளித்துள்ளது என்பதும் உண்மைதான்.

    ஆனால் இலங்கை தீவில் ஏற்கனவே இருந்துவரும் "இனச்சிக்கல்" அல்லது "இன ஒடுக்கல்" அல்லது "இன அடக்குமுறை" அல்லது " இன விடுதலைப்போர்" அல்லது "இன விடுதலைக்கான போரை அடக்கும் மனோநிலை" அல்லது ஏற்கனவே இருந்துவரும் "சிங்கள பவுத்த" இனத்தவர் மட்டுமே ஆட்சித் தலைமைக்கு வரமுடியும் என்ற சட்டம் இந்த தேர்தல்மூலம் கிடைத்துள்ள "ஆட்சி மாற்றத்தால்"  மாற்றப்பட்டுவிடுமா? என்றால் "வாய்ப்பில்லை" என்பதே எல்லா திசைகளில் இருந்தும் வருகின்ற பதிலாக இருக்கும். இப்போது ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றுள்ள மைத்திரி பால சிரிசேனா, ரணில் விக்ரமசிங்கே, சந்திரிகா, சரத் பொன்சேகா, மற்றும் அவர்களை ஆதரித்து  ஆட்சிக்கு கொண்டுவதுள்ள புத்த பிக்குகளின் ஜாதிக கட்சி, ஜனதா விமுக்தி பெரமுனா, ஆகியவை மேற்கண்ட கேள்விகளுக்கான "விடைகளை" அல்லது "மாற்றை" தரக்கூடியவர்களா? என்றால் அதுவும் இல்லை.

      உலக சமூகத்தின் வெறுப்பை சம்பாதித்து, ஐ.நா.மனித உரிமை கழகத்தின் "போர் குற்ற விசாரணையை" எதிர்கொள்ளும் மகிந்தா அரசாங்கம், செல்வாக்கை இழந்த நிலையில், சிங்கள பவுத்த ஆளும்வர்க்கம் அல்லது ஆளும் கும்பல், என்ன நினைக்கும்?அல்லது நினைத்திருக்கும்? ஒட்டுமொத்த இலங்கை மக்களுக்கும் எதிரான ஒரு பொருளாதாரக் கொள்கையை நடைமுறைப்படுதியதால், தென்னிலங்கை மக்கள் மத்தியிலும் "கடுமையான பசி,பட்டினி, விலைவாசி உயர்வு" ஆகியவற்றை சந்தித்துவரும் வேளையில், அந்த இலங்கை தீவின் மக்கள் மத்தியில் "தொடர்ந்து" ஆள விரும்பும் சிங்கள பவுத்த பேரினவாதம் என்ன நினைக்கும்?அல்லது நினைத்திருக்கும்? செல்வாக்கு இழந்த கும்பலை தூர எறிந்துவிட்டு, புதிய கும்பலை ஆட்சிக்கு கொண்டுவந்து தங்கள் கொள்கைகளை தொடரத்தானே நினைக்கும்? அல்லது நினைத்திருக்கும்?

       அப்படிச் சூழலில்தான் மக்களின் கோபத்திலிருந்து தப்பிக்க "இந்திய ஆளும்வர்க்கமும், அமெரிக்க ஆளும்வர்க்கமும் " சரியான தருணத்தில் உதவிக்கு வந்தனர். அவர்களின் குறிப்பாக அமெரிக்க ஆளும் வர்க்கத்தின் ஏற்பாடுதான், மைதிரிபாலா சிரிசேனா. ஐ.தே.க.கட்சியின் தலைவர் ரணில் விக்ரமசிங்கே, ஏற்கனவே அமெரிக்க சார்பு கொள்கை உடையவர் என்பது ஊரறிந்த உண்மை. கடைசிவரை மகிந்தா நம்பி இருந்தது "இந்திய ஆளும்வரக்கத்தை". இந்திய ஆளுமவர்க்கமும் தனது மகிந்தா சார்பு நிலைப்பாட்டை கடைசிவரை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை. டில்லியின் தலைமையிலிருந்து செயல்படும் "உளவுத் துறையினர்" கடைசி வரை மகிந்தாவை காப்பாற்றவே  விரும்பினர். அதற்கான காரணங்கள் ஊரறிந்தவைதான். ஐ.பி.கே.எப். என்ற "இந்திய அமைதிப் படை" மூலம் வடக்கு-கிழக்கு இலங்கையில் முதல் "தமிழின அழிப்பை" தொடங்கிவைத்த "பெருமை" இந்திய அரசுக்கே சொந்தம். அதை இரண்டாம் "கட்ட " இன அழிப்பு போருக்கு இட்டுச் சென்ற "பெருமைதான்" மகிந்தா ராஜபக்சேவிற்கு சொந்தமானது. இந்த செய்தியை மறைமுகமாக அவ்வப்போது கூறி, மகிந்தா இந்திய அரசை மிரட்டி வந்தார் என்பதும் தெரிந்த கதை.

      அதனால்தான் இந்திய அரசு, "ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசாங்கம்" மன்மோஹன்சிங்  தலைமையில் இருக்கும்போதே, ஐ.நா.மனித உரிமைகழகத்தில், அமெரிக்காவால் கொண்டுவரப்பட்ட "இலங்கை போர்குற்றங்கள் அல்லது மனித உரிமை மீறல்கள்" பற்றிய தீர்மானத்தில், நீர்ததும்போகும் அளவுக்கு "திருத்தங்கள்" கொண்டுவருவதும், "இலங்கைக்கு உள்ளேயே" விசாரணை" என்ற பதத்தை பயன்படுத்தி, மகிந்தாவிற்கு "பிணை எடுத்துவிடும்" பணியை செய்வதுமாக இரண்டு முறையும், மூன்றாவது முறை தீர்மானம் வரும்போது,"வெளி விசாரணை எப்படியும் வந்துவிடும்" என்ற நிலையில், அதை "புறக்கணிப்பதும்" என்ற நிலையை எடுத்தது. இது மகிந்தா அரசை காப்பாற்றுவதற்கான செயல் என வெளிப்படையாக தெரிந்தாலும், இந்திய அரசு "தன்னை" ஒரு உலக விசாரணையிலிருந்து "காப்பற்றிக்கொள்வதற்கான" செயல் எனபதே அதன் சாரம்சமாகும்.

        இலங்கை தீவிற்குள் இரண்டு இனங்களுக்கும் இடையே "சண்டை" நடந்தால், அல்லது "இன வேற்றுமை" இருந்தால், அதை பயன்படுத்திக் கொண்டு, இரண்டு "தேசிய இனங்களுக்கும்" இடையே "பிளவை" ஏற்படுத்தி, இரண்டு இனங்களுமே அருகிலே உள்ள "பெரிய அரசை" சார்ந்து நிற்க செய்யவேண்டும் என்று எந்த "பெரிய அரசுமே" நினைக்கத்தானே செய்யும்? அந்த நினைப்புதான் இந்திய அரசின் நினைப்பும். அதனால்தான் "இந்திராகாந்தி" காலத்தில் "ஈழப்போராளிக்குழுக்களுக்கு" கொடுக்கப்பட்ட "கருவிகளும், பயிற்சிகளும்" என்பதை எத்தனைபேர் சிந்தித்து பார்க்கப்போகிறார்கள்? அதேநேரம் "ஆளும் சிங்கள ராணுவத்திற்கும் " ஆயுதப்பயிற்சி கொடுக்காமல் இருந்ததா இந்திய அரசு? இல்லையே? அதற்க்கு என்ன பொருள்? அமேரிக்கா ஒரு உலக "சாவு வியாபாரியாக" உலகில் எந்த இடத்தில இரண்டு குழுக்களுக்குள், அல்லது நாடுகளுக்குள், அல்லது இனங்களுக்குள் "மோதல்" இருந்தாலும் இரண்டு பக்கத்திற்கும் தனது "ஆயுதங்களை" விற்று "பிழைப்பை" நடத்தும் என்று உரக்க கூவிவரும் நாம், அதேபோல்தான் இந்திய அரசும், தனது செல்வாக்கிற்கு உட்பட்ட "தெற்காசியாவிற்குள்" அல்லது "தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்குள்" இரண்டு சக்திகள் மோதிக கொண்டால் இரண்டிற்கும் ஆயுதம் கொடுத்து,,இரண்டையுமே "தனது காலடியில்" விழ வைப்பதற்கான தன்மைகளை கொண்ட ஒரு" பிராந்திய மேலாதிக்க வல்லரசுதான்" என்பதை புரிந்துகொள்ளவோ, பகிரங்கமாக அறிவிக்கவோ ஏன் தயங்குகிறோம்?

       அத்தகைய ஒரு நிலையில்தான் இலங்கையில் நடந்து முடிந்த "அதிபர் தேர்தலின்" முடிவுகளையும், அதை ஆதரித்து ஓடிவரும் "இந்திய,அமெரிக்க அரசுகளையும்" நாம் காண வேண்டும். சந்திரிகா இந்திய அரசுக்கு நெருக்கமானவர் என்பதும், ரணிலும், மைத்திரி பாலாவும் அமெரிக்கக் அரசுக்கு நெருக்கமானவர்கள் என்பதும் நாடறிந்த உண்மைதான். அதை இலங்கை தேர்தல் முடிவுகளுக்கு பிறகு இன்றுவரை, இந்திய அரசை ஆட்சி செய்யும், "தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி" தலைமையில் இருக்கும் நரேந்திர  மோடியை இலங்கை வெளிவிவகார அமைச்சர் மங்கள சமரசிங்கே சந்திப்பதும், இணைந்து திட்டமிடுவதும், அதை ஒட்டி "அகதிகளை திருப்பி அனுப்புவது" என்ற நிர்ப்பந்த அரசியலை ஆலோசிப்பதும், அதன்மூலம் மார்ச் மாதம் வர இருக்கும் "ஐ.நா.மனித உரிமை கழகத்தின்" விசாரணைக் குழு அறிக்கையிலிருந்து, இலங்கையையும், இந்தியாவையும் "காப்பாற்ற" திட்டமிடுவதும், அமெரிக்க வெளிவிவகார துணை அமைச்சர் இலங்கை வருகை தந்து "அமெரிக்காவின் முழு ஒத்துழைப்பை" உறுதி கூறுவதும், அதை ஒட்டி, "மைத்திரிபால இந்தியா வர இருப்பதும், அடுத்து மோடி இலங்கை செல்ல இருப்பதும்" எல்லாமே ஒரு திட்டமிட்ட "இந்திய-அமெரிக்க" ஆதிக்கத்தை இலங்கை மீது மட்டுமின்றி, இந்தியப் பெருங்கடல் மீது, "டியாகோ கார்சியா" என்ற  தளம் அமைக்கும் பழைய திட்டத்திற்கு புதிய மெருகு கொடுக்க முயற்சிப்பதாக இருக்கிறது என்று புரிய வேண்டாமா?

     இதை இந்திய மக்களையும், குறிப்பாக இந்தியாவில் உள்ள "தமிழ்நாடு மக்களையும்" ஏற்க வைக்க வேண்டும் என்றால், அதற்கு "சீனா ஆபத்து" என்ற ஒரு "மிகையான" செய்தியை பரப்புவது அவர்களுக்கு கை வந்த கலைதானே? ஒரு புறம் இந்திய அரசு "அமெர்க்காவையும்  திருப்தி செய்து, சீன நட்பையும்" உறுதி செய்யும் நேரத்தில், இலங்கையில் "சீனாவால் பெரும் ஆபத்து" என்ற பூதத்தை "ஊடகங்களுக்காக " கிளப்பிவிடும் இந்திய அரசின் "தந்திரத்தில்" அமெரிக்க குள்ள நரியும் ஒளிந்துகொண்டிருப்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். எப்படியும் சீனாவிற்கு "தென் சீனக் கடலில்" ஜப்பானுடன், "போர்த்திர" வகையில்,மோதல் இருக்கும்போது, ஜப்பானை பின்னாலிருந்து ஆதரிக்கும் அமெரிக்க வல்லரசு, ஒபாமாவின் இந்திய வருகையின்போது "இந்திய-அமெரிக்க" கூட்டு அறிக்கையில் "தென்சீனக் கடலில் இந்தியாவின் செல்வாக்கை உறுதி செய்வோம்" என்று "தேவையற்ற" சொற்களை சேர்த்து சீனாவை "வெறுப்படைய" செய்தது. ஒபமா விமானம் ஏறிய உடனேயே இந்திய அரசு, தனது வெளிவிவகார அமைச்சர் சுஷ்மாவை சீனாவிற்கு அனுப்பி தங்கள்" நட்பை" உறுதியாக  அறிவித்தது.அடுத்து மோடியின் சீன பயணத்தை அறிவித்துள்ளது. இதுதான் இலங்கைதீவில், இந்தியாவிற்கும், சீனாவிற்கும் "போட்டியும்,மோதலும்" முதனமையாக இருக்கிறது என்பதற்கான பொருளா? இருவரும் "சந்தைப்போட்டி" வைத்துக் கொண்டுள்ளனர் என்பதும், அமெரிக்காவை சார்ந்து அந்த சந்தைப்போட்டியில் இந்திய அரசு நிற்கிறது என்பதும் இதில் வெளிப்படையாக தெரியவில்லையா? இந்தப் பொருளில் ஏற்கனவே நவ சம சாச கட்சியின் தலைவர் விக்கிரமபாகு கருணாரத்னா பேசவில்லையா?

               பகிரங்கமாக "தமிழின அழிப்பு போரை" நடத்தி இனப்படுகொலை செய்த ராஜபக்சே கும்பலுக்கும், "போருக்கான நிதிநிலை அறிக்கையை" நாடாளுமன்றத்தில் ஆதரித்த "ஐக்கிய தேசிய கட்சித் தலைவர் ரணில் விகிரமசின்கேவிற்கும் " சாராம்சத்தில் வேறுபாடு இருக்கிறதா? கடைசி கட்ட வன்னிப் போரில், மகிந்தாவின் வெளிநாடு பயணத்தை ஒட்டி, "இன அழிப்பு போருக்கு" தலைமை முடிவுகள் எடுத்த மைத்திரிபால சிரிசேனா மாறுபட்டவரா? உலக சமூகத்தின் கோபத்திற்கு ஆளான போதும்,"ஐ.நா.மனித உரிமை கழகத்தின் விசாரணையை" அனுமதிக்க மாட்டேன் என்று முரட்டுத்தனமாக கூறிய மகிந்தாவும், இப்போது "இலங்கை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்திற்கான" ஐ.நா. ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடவில்லை என்றும் அதனால்,வெளியிலிருந்து விசாரணை சாத்தியமில்லை எனவும், உள்நாட்டிலேயே போரில் மனித உரிமை மீறல் பற்றிய விசாரணை" என்றும்,அதுபற்றி தாங்கள் "ஐ.நா.மனித உரிமை கழகத்துடன் பேசுவோம்" எனவும் கூறுகின்ற இலங்கை பிரதமர் ரணில் விகிரமசின்கேவின் கூற்றும் வேறுபட்டவையா?

     ஆகவே எப்போது, சிங்கள ராணுவம் வடக்கு-கிழக்கு பகுதிகளை விட்டு வெளிஏறுகிறதோ , எப்போது மாகாணங்களுக்கு "நில உரிமை, காவல் உரிமை"வழங்கப்படுகிறதோ, எப்போது ஈழத் தமிழர்களது நிலங்கள் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறதோ, அதாவது சிங்கள ராணுவத்தாலும், சிங்கள குடியேற்றதாலும்  ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலங்களிலிருந்து ஆக்கிரமிப்பு சக்திகள் அகற்றப்படுகிறதோ, அன்றுதான் ஆட்சி மாறியதால், காட்சி மாறியுள்ளது என்று கொள்ள முடியும்.அதுமட்டுமல்ல. 1987 இன் ராஜீவ் காந்தி-ஜெயவர்தனே  ஒப்பந்தப்படி வடக்கும்-கிழக்கும் இணைக்கப்பட்டால்தான் புதிய ஆட்சி மீதும் நம்பிக்கை பிறக்கும். தமிழர்களுக்கு அதிகாரம் தருவதற்கு ஓடிவரும் அமெரிக்க-இந்திய அரசுகள் தங்கள் சொல் கேட்கும் இலங்கை அரசிடம், "ஆங்கிலேயே அரசு  ஸ்காட்டிற்கு" நடத்திய " பொதுவாக்கெடுப்பு போல" ஒரு பொதுவாக்கெடுப்பை ஈழத் தமிழர் இடையே நடத்தி அதன்மூலம் உலகுக்கு தங்களது "ஜனநாயக அணுகுமுறையை" நிரூபிக்க தயாராவர்களா?--தெ.சீ.சு.மணி.ஊடகவியலாளர்.{ டிஎஸ்.எஸ்.மணி} மக்கள் சிவில் உரிமை கழக தேசியக் குழு உறுப்பினர்.{பி.யு.சி.எல். சென்னை பெருநகர மாவட்ட செயலாளர்}..

பேராசிரியர் இளவரசு மரணம்.

       திருச்சி மாவட்டம் காட்டூரைச்செர்ந்தவர் தோழர் இளவரசு.தூய வளனார் கல்லூரி என்ற செயின்ட் ஜோசப் கல்லூரியில் படித்தார். சட்டக் கல்லூரியில் சேர்ந்தவர் சட்டப் படிப்பை விட "தமிழ்" கற்க ஆர்வம் கொண்டு, ஓராண்டிலேயே சட்டப்படிப்பை விட்டுவிட்டு, திருவனந்தபுரம் சென்று தமிழ் படித்து, அதில் ஆராய்ச்சி பட்டம் வரை பெற்றார். அதன்மூலம் ஒரு சிறந்த தமிழ் பேராசிரியர் தமிழ்நாட்டிற்கு கிடைத்தார். தஞ்சை சரபோஜி அரசு கல்லூரியில் தமிழ் பேராசிரியராக பணியாற்றி, அதை தொடர்ந்து சென்னை நந்தனம் கலை கல்லூரி, சென்னை மாநிலக் கல்லூரி ஆகியவற்றில் தமிழ் பேராசிரியராக பணியாற்றினார். அவ்வமயம் "தமிழ்நாடு அரசு கல்லூரி ஆசிரியர்சங்கததின்" மாநிலத் தலைவராகவும் செயல்பட்டார்.

    "உலகத் தமிழ் கழகம்" என்ற தமிழுக்கான அமைப்பை, தேவநேயப்பாவாணர், பெருஞ்சித்திரனார், தமிழ்குடிமகன் ஆகியோருடன் உருவாக்கியவர்களில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். அவ்வமயமே அரணமுறுவலும் இலவரசுடன் இணைந்து அந்த தமிழ் பணிகளில் ஈடுபட்டார். "தென்மொழி" ஏட்டின் ஆசிரியர் பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் உடன் நல்ல நெருக்கமான தொடர்பில் செயல்பட்டுவந்தார்.1969இல்  தமிழ்குடிமகன் என்ற இளையான்குடி சாத்தையா பரமக்குடியில் மாநாடு போட்டபோது அவருடன் இணைந்து அந்த மாநாட்டின் வெற்றிக்காக இளவரசு செயல்பட்டார். பெருஞ்சித்திரனார் ஒரு வழியிலும், தமிழ்குடிமகன் ஒரு வழியிலும் தமிழுக்காக பாடுபடும்போது, தோழர் இளவரசு தமிழ்குடிமகனுடன் சேர்ந்து, "தமிழியக்கம்" கண்டார். அது" தமிழ், பகுத்தறிவு, பொதுவுடைமை" என்ற கொள்கைகளை முன்வைத்து இயங்கியது. அப்போது தோழர் அரணமுறுவலும் அந்த இயக்கத்தில் முக்கிய செயல்பாட்டாளராக முன்னின்றார். இளவரசும், அரணமுறுவலும் இணைந்து அப்போதிலிருந்து செய்ல்பட்டுவந்தார்கள்.

யாழ் நூல்நிலையம் எரிக்கப்பட்டபோது, தமிழ்நாட்டில் இருந்தவர்கள் அந்த நூல்நிலையத்தை புனரமைக்க "நூல் திரட்டும்" பனி ஒன்றை தொடங்கினார்கள்.அதற்கான பணிக்கு, நெடுமாறன் தலைவராகவும், அரணமுறுவல் செயலாளராகவும் நியமிக்கப்பட்டார்கள்.அதில் இளவரசு இறங்கி செயல்பட்டார். அரசு கல்லூரி ஆசிரியர் என்பதனால் தான் எந்த பொறுப்பையும் அந்த இயக்கத்தில் எடுத்துக்கொள்ளாமல், பொறுப்பாக செயல்பட மட்டுமே செய்வது அவரது பண்பு. 1977 இல் "தமிழக-ஈழ நட்புறவு கழகம்" என்ற அமைப்பை இளவரசும், அரணமுறுவலும் தொடங்கினார்கள். ஈழத் தமிழர் விடுதலைக்காக "ஈரோஸ்" அமைப்புடன் கைகோர்த்து, இருவரும் செயல்பட்டனர். அப்போது ஈரோஸ் அமைப்பிற்கு ரத்னசபாபதி தலைவராக இருந்தார். பாலகுமாரன் போன்றோர் பரிச்சயமானார்கள். "லங்கா ராணி" நாவல் எழுதிய அருளரும்  நண்பரானார். ஈரோஸ் அமைப்பின் அங்கயர்கன்னியும் அறிமுகமானார். ஈரோஸ் அமைப்பு "கெஸ்" என்ற "ஜெனரல் ஈழம் ஸ்டுடண்ட்ஸ் யூனியன்" { GUES } என்ற அமைப்பை வைத்திருந்தனர். அந்த மாணவர் அமைப்பிற்கு, நா.பத்மநாபா தலைமை தாங்கினார். அதில் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன், சாந்தன், கேதீஸ்வரன், சிறீதரன்,என்பவர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் ஈரோஸ் அமைப்பின் மீதும் , அதன் தலைவர் ரத்தினசபாபதி மீதும் கருது வேறுபாடுகளை கொண்டிருந்தனர். அதனால் அந்த மாணவர் அமைப்பை சேர்ந்தவர்கள் தனியாக ஒரு ஈழப் புரட்சிக்கான அமைப்பு ஒன்றை தொடங்கினார்கள். அதற்கு பெயர் " ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி" என்று ஆயிற்று. அதனுடன் தோழர் இளவரசும்,அரணமுறுவலும்  அதிக நெருக்கம் கொண்டிருந்தனர்.உலக அளவில் ரஷியாவின் பாதை, சீனாவின் பாதை என்று பிரிந்த  காலம்.ஈரோஸ் அமைப்பு ரஷிய சார்பாகவும், ஈ.பி.ஆர்ட்.எல்.எப். மாவோ காட்டிய சீனா வழியை ஆதரித்தும் கருது கொண்டிருந்தனர். இரு அமைப்புகளும் "பாலஸ்தீனம்" சென்று "ஆயுதப்பயிற்சி" எடுத்தனர். அதில் ஈரோஸ் , "பி.எல்.ஒ. என்ற அரபாத் தலைமையிலான அமைப்புடன் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருந்தது. ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப். அமைப்பு, லெபனானில் இருந்த ஜார்ஜ் ஹப்பாஸ் தலைமையிலான " பி.எப்.எல்.பி. என்ற பாபுலர் பிரண்ட் பார் த லிபரேசன்  ஆப்
பாலஸ்தீன்" அமைப்பிடம் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றது.

     1983 இல் ஈழததில் நடந்த கொடூரமான இனப்படுகொலையை கண்டிதது முதன்முதலாக சென்னை வள்ளுவர் கோட்டத்திலிருந்து "தமிழியக்கம்" பெயரில், தோழர் இளவரசின் தலைமையில்தான் ஒரு பேரணி நடந்தது.பிறகு திமுக அந்த பிரச்சனைகளை கையிலெடுத்துக் கொண்டது.தமிழ்குடிமகன் திமுக கட்சி பணிகளில் ஈடுபட முக்கியதுவ்ம் கொடுத்தார். அதனால் இளவரசு,"தமிழியக்கம்" பணிகளை கையிலெடுத்து செயல்பட்டார். அதுநேரம் தலைமறைவு இயக்கமான சி.பி.ஐ.{எம்-எல்] விடுதலை தோழர்களும் தோழர் இளவரசுடன் இணைந்து பணியாற்றினார்கள்."தமிழியக்கம்" என்ற பெயரில் ஒரு மாத இதழும் கொண்டுவரப்பட்டது. அதற்கு அரணமுறுவல் ஆசிரியராக இருந்தார். அதில்தான் முதன்முதலில், "கச்சத் தீவு தாரைவார்தல்" விவகாரமாக கட்டுரை வெளிவந்தது.

    இன்றுகாலை{ 22-01-2015] தோழர் இளவரசு இயற்கை எய்தினார். அவரது இல்லத்திலிருந்து, சென்னை வேளச்சேரி,டி.சி.எஸ்.எதிரே,ராமகிரி நகர்,ஏகே.எஸ்.தோட்டம்,எஸ் 3,ஜி பிளாக் இலிருந்து . நாளை மதியம் 3 மணிக்கு இறுதி ஊர்வலம் புறப்படும்.வேளச்சேரி குருநானக் கல்லூரி அருகே உள்ள மின்சுடுகாட்டில் இறுதி நிகழ்வு செய்யப்படும்.அஞ்சலியுடன்,--தெ.சி.சு.மணி.,ஊடகவியலாளர்.

பீ யு சி எல் சென்னையில் மாநகர மாவட்டமாக உதித்துள்ளது.

----------------------------------------------------------------------------------------------
    2012 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் ஒன்றாம் நாள் நீண்ட இடைவெளிக்கு பிறகு, நீண்ட போராட்டங்களுக்கு பிறகு, பீ.யு.சி.எல் தனது மாவட்ட குழுவை கட்டியது. அதுவும் காஞ்சி-திருவள்ளூர் மாவட்டங்களுடன் சேர்ந்துதான் உருவாக்கியது. காஞ்சிபுரம் மாவட்ட தோழர்களது உழைப்பு அந்த மாவட்ட குழுவின் வளர்ச்சிக்கு பெரிதும் உதவியது. சென்னை- காஞ்சி-திருவள்ளூர் மாவட்ட குழு என்றே அது அழைக்கப்பட்டது. இரண்டு ஆண்டுகளாக அதன் செயல்பாடு தமிழ்நாட்டில் ஒரு புதிய, முன்மாதிரியை ஏற்படுத்தியது. ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டு முக்கிய விசயங்கள் மீது, இரண்டு சனிக்கிழமைகளில் விவாதம் என்பதாக, நாற்பதுக்கு மேற்பட்ட  கலந்துரையாடல் விவாதங்கள்  நடந்தன. இருபதுக்கு மேற்பட்ட நிகழ்வுகள் கட்டமைக்கப்பட்டன. ஆர்ப்பாட்டங்கள், அறைக்கூட்டங்கள், உண்மையறியும் குழுக்கள், ஊடக நிகழ்வுகள், துண்டறிக்கைகள், சுவரொட்டிகள், என பல்வேறு நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டன. மாநில மாநாடு தூத்துக்குடியில் நடந்த பிறகு காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் தனித்து செயல்பட முயற்சிகள் ஈடேறின. பல்வேறு மக்கள் இயக்கங்களின் நீரோட்டங்களை உள்ளடக்கிய காஞ்சி மாவட்டம், திருவள்ளூர் உடன் சேர்ந்து, காஞ்சி-திருவள்ளூர் மாவட்ட குழுவாக உருவானது.

              இப்போது சென்னை மாநகர் மாவட்டம் தனித்து ஒரு மாவட்ட மைப்பை உருவாக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுவிட்டது. அதற்கான உறுப்பினர் கூட்டம் அக்டோபர் 11 இல் கூடியது. அதில் 13 பேர் கொண்ட மாநகர் மாவட்ட குழு ஏற்படுத்தப்பட்டது.தலைவராக பேராசிரியர்.சங்கரலிங்கம், செயலாளராக டி.எஸ்.எஸ்.மணி, பொருளாளராக பேரா.பிரான்சிஸ், துணை தலைவர்களாக பேரா.சுதிர், வழக்கறிஞர் கிருஷ்ணசாமி, இணை செயலாளர்களாக முகேஷ், ஆவின்பாபு, ஆகியோரும், மாவட்ட குழு உறுப்பினர்களாக ஓவியா, எஸ்.நடராசன், கெத்சி,மேரி லில்லி பாய், பானு,பிருத்வி  ஆகியோர் ஏகமனதாக தேர்வு செய்யப்பட்டனர். இதில் பேராசிரியர்கள், ஊடகதார்கள், தவிர வழகக்றிஞர் கிருஷ்ணசாமி நகசல்பாரி இயக்கத்தில் "தூக்கு தண்டனை" பெற்றவர் என்பதும்,. ஒவ்வியா-பெண்ணுரிமை எழுத்தாளர் என்பதும், எஸ்.நடராசன்- பீ.&சி ஆலை தொழிற்சங்க தலைவர் என்பதும், பானு-திருநங்கைகளின் தலைவர் என்பதும், கெத்சி-அமைப்பு சாரா தொழிலாளர் சங்க தலைவர் என்பதும், மேரி லில்லி பாய் -பீ.எஸ்.என்.எல்.தொழிற்சங்க தலைவர் என்பதும்,ஆவின்பாபு-மீனவர்சங்க தலைவர் என்பதும், பிருத்வி-சட்டக் கல்லூரி மாணவர் தலைவர் எனபதும் சிறப்பு அம்சங்கள்.

           மேற்கண்ட சிறுப்பு அம்சங்களைக் கொண்ட சென்னை மாநகர் மாவட்ட குழு சிறப்பாக இயங்க வாழ்த்துக்கள்.

நாம் ஒருசார்பாய் செய்தி கூறினால் யாருக்கு நட்டம்?

நாம் ஒருசார்பாய் செய்தி கூறினால் யாருக்கு நட்டம்?
-----------------------------------------------------------------------------------
   பாலஸ்தீனம் பற்றி எரிகிறது. இஸ்ரேலிய யூத வெறி குண்டுமாரி பொழிகிறது. நாம் கவலை கொள்கிறோம். கண்டனம் செய்கிறோம். இந்திய அரசு கண்டனம் செய்யவேண்டுமே  என்று குரல் எழுப்புகிறோம். சுஷ்மா ஸ்வராஜ் நாடாளுமன்றத்தில் நடந்துகொண்ட முறை, யூத வெறியர்களுக்கு ஆதரவானது என்பதை குற்றம் சாட்டுகிறோம். எல்லாம் சரி. பி.யு.சி.எல். ஒரு கூட்டம் நடத்தியது. அதில் வழக்கறிஞர் நாகசைலா ஒரு செய்தியை கூறினார். காசா பகுதியின் கடலோரம் கிடைக்கும் எரிவாயுவை எடுக்க "இங்கிலாந்து எரிவாயு நிறுவனம்" முதலில் ஹமாஸுடன் ஒப்பந்தம் போட்டிருந்தது. பிறகு இஸ்ரேல் அதை முறியடிக்க எண்ணி, காசா மீது "பொருளாதார தடை"யையும், இங்கிலாந்து நிறுவனத்துடன் தான் ஒரு ஒப்பந்தத்தையும் போட்டது. அதே இங்கிலாந்து நிறுவனம் நமது அம்பானியின் ரிலையனசுடன் சேர்ந்து, எரிவாயு ஒப்பந்தத்தை இந்தியாவில் போட்டுள்ளது. இந்திய அரசை எதிர்த்தே ஒரு வழக்கை உலக அரங்கில் இரண்டு நிறுவனங்களும் சேர்ந்து நடத்துகிறது. அதனாலோ என்னவோ, சுஷ்மா இந்த நிலைப்பாட்டை எடுத்தார் என்றார்.

      அதே சமயம் நாம் ஒன்றை மறக்கவோ, மறுக்கவோ,மறைக்கவோ  முடியாது. அதாவது தலைமை அமைச்சர் மோடி, பிரிக்ஸ் மாநட்டில் இஸ்ரேலை கண்டிக்கும்தீர்மானதில் கையெழுத்திட்டார். அது மட்டுமா? ஐ.நா. மனித உரிமை கழகத்தில், வாக்கெடுப்பில், இஸ்ரேலை கண்டிக்கும் தீர்மானத்தை எதிர்த்து, அமெரிக்க ஒற்றை வாக்கை போட்டபோது, ஐரோப்பிய நாடுகள் வாக்கெடுப்பில் கலந்துகொள்ளாமல் ஓடிய போது,இந்தியா வாக்கெடுப்பை ஆதரித்து நரேந்திர மோடியின் வழிகாட்டலில்,வாக்களித்தது. அதை அடுத்து, ஐ.நா. காசாவில் நடக்கும் போற்குற்றன்களை விசாரிக்க ஒரு மூவர் குழுவை அறிவிக்கும் போது, அதற்கு ஆதரவாக இந்தியா பிரதமரின்  வழிகாட்டலில் வாக்களித்துள்ளது. இவை பாராட்டப்பட வேண்டிய செய்திகள். மோடிக்கும், சுஷ்மாவிற்கும் உள்ள முரண்பாடு என்ற அரசியல் வேறு.செய்தி. ஆனால் நமக்கு இந்திய அரசு இஸ்ரேலின் தாக்குதல்களை எதிர்த்து , போர்குற்றங்களை அம்பலப்படுத்த வேண்டும் என்பதே நோக்கம். இன்னமும் கூறப்போனால், ஈழத் தமிழர் விசயத்தில், இந்த நிலையை எடுக்காத மோடி அரசு, பாலஸ்தீன விசயத்தில் எடுத்துள்ளது. அதே சமயம் அரபு நாடுகள் மவுனம் சாதிப்பதன் மூலம் இஸ்ரேலின் தாக்குதலுக்கு துணை போகின்றன. இந்த உண்மைகளையும் சேர்த்து நாம் பார்த்தால்  மட்டும்தான் நமக்கு பாலஸ்தீன விசயத்தில், ஒரு திசைவழியை நோக்கி இந்த நாட்டு மக்களை கொண்டுசெல்ல எளிதாக இருக்கும். இதை தைரியமாக பா.ஜ.க.,மோடி என்பதை தாண்டி நாம் சிந்திக்க வேண்டாமா? உண்மையை ஒப்புக்கொண்டு பரப்ப வேண்டாமா? 

சரிப் பார்வையும், சதிப் பார்வையும்.

   உலக சமூகத்தின் மனச்சாட்சி உலுக்கியதால், இலங்கை அரசு மீது  ஒரு "போர்க் குற்ற விசாரணையை" ஐ.நா.மனித உரிமைகள் கழகம் தொடங்கியுள்ளது. அதன் "உலக அளவில் பெயர் பெற்ற மூன்று உறுப்பினர்கள்" இலங்கைக்கு அருகாமை நாடான இந்தியாவில் உள்ள "ஈழத் தமிழ் அகதிகளை" விசாரித்தால் "வன்னிப் போரின் கடைசி நிலவரங்களை" தெரிந்துகொள்ளலாம் என்பதால் அதை தடுக்கு நோக்கத்தில், இந்தியா வருவதற்கு நடுவணரசு "விசா" கொடுக்கவில்லை. மகிந்தா அதரவு சக்திகள் இன்னமும் நடுவணரசில் செல்வாக்கு செலுத்துவதால் இந்த "கொடுமை" நடக்கிறது. நடுவணரசை இணங்கவைக்க எததகைய "சாட்சியங்கள்" போர்க் குற்றத்தை அம்பலப்படுத்தும்?  எததகைய "சாட்சியங்கள்" தமிழக மக்களையும் கொந்தளிக்க வைத்து, போர்குற்ற விசாரணை நடத்த "நிர்ப்பந்தம்"தரும்? 

      கடைசி கட்டத்தில் வன்னிப் போரில் நடந்த சில முக்கியமான "காட்சிகள்" சேனல் 4 மூலம் அம்பலமான காட்சிகள் அவ்வாறு ஒரு நிர்ப்பந்தத்தை உரூவாக்கும் என்றால், அவற்றை "அழித்துவிடவோ", "உருமாற்றி" விடவோ, "திசை திருப்பி"விடவோ, மகிந்தாவின் உளவுத்துறையும், அதை ஒட்டியே சிந்திக்கும் "இந்திய உளவு துறையும்', சிந்திக்கும், செயல்படும் என்பதுதானே உண்மை. அப்படி அவர்கள் என்ன சிந்தித்தார்கள்? என்ன செயல்பட்டார்கள்? 

      "போர்குற்றங்களை" "இன அழிப்பு" என்று அழைக்கும் அளவுக்கு சில முக்கிய "தரவுகள்" அல்லது, "சாட்சியங்கள்" கிடைத்துள்ளன. அவற்றை  சேனல்-4 தொலைக் காட்சியும் வெளியிட்டுள்ளது. அவற்றில் முக்கியமானவை என்று சிலவற்றை கூறலாம். முதலில் " வெள்ளைக் கொடியுடன் சரணடைந்த  நடேசன், புலித்தேவன், கேப்டன் ரமேஷ்" ஆகியோர் "கொலை" செய்யப்பட காட்சிகள். இதற்கு இலங்கை அரசு "வேறு பதிலை" கொடுக்கிறது.ரமேஷ் உயிரோடு இருந்தபோது எடுத்த "விசாரணையை" வெளியிட்ட போது, அதற்கும்கூட, அவரை "போராளி" என்றும் பல குற்றங்களை செய்துள்ளார் என்றும் இலங்கை அரசு கூறிவருகிறது. அடுத்து "இசைப்பிரியாவின்" படுகொலை. இசைப்பிரியாவை ஒரு பயிற்சி பெற்ற போராளி என்றும், அவர் "போரில் இறந்தார்" என்றும் ஒரு தேதியை இலங்கை "ராணுவ இணைய தளத்தில்" வெளியிட்டு,  அதற்கும் ஒரு பதிலை பதிவு செய்கிறார்கள். ஆனாலும் விடாமல் அவர் பிடிபட்டு  இழுத்து செல்லப்படுவதை படமாக வெளியிட்டு, அந்த தேதிக்கும், கொல்லப்பட்டதாக இலங்கை அரசு வெளியிட்ட தேதிக்கும் உள்ள இடைவெளியை கூறி நாம் அம்பலப்படுதவேண்டியுள்ளது.அதையே சேனல்-4 பதிலாக  கூறுகிறது. 

      ஆனால் "பாலச்சந்தர்" விஷயம் அப்படியல்ல. அந்த சிறுவன் பச்சிளம் பாலகன் என்பது  உலகுக்கு தெரிந்துவிட்டது. அந்த சிறுவன் தனது தந்தையிடம் "துப்பாக்கி" இருப்பதையே ஏற்றுக் கொள்ளாதவன் என்பதும் பதிவாகி விட்டது. அப்படிப்பட்ட "அப்பாவி சிறுவனை" எப்படி விசாரித்து பிறகு, சுட்டுக் கொன்றுள்ளார்கள்? என்பது உலக சமூகத்தின் மனச்சாட்சியை உலுக்கவே செய்துள்ளது. அதுவே தமிழக மக்களையும் கொந்தளிக்க செய்துள்ளது. அந்த "சாட்சியை" எப்படி "கலைப்பது" என்பதுதான் இலங்கை-இந்திய உளவு துறையினருக்கு முன்னே நிற்கும் "சவால்". அந்த சவாலை சந்திக்கத்தான் இந்த புதிய படம் வெளிவர இருக்கிறது. அதாவது "புலிப்பார்வை" என்ற இந்த படத்தின் சொந்தக்காரர்கள் என்றைக்கும் ஈழத் தமிழர்கள் மீது அக்கறையோ, அனுதாபமோ, கொண்டவர்கள் அல்ல. மாறாக எதையுமே "வணிகமாக்கலாம்" என்று எண்ணுபவர்கள். அதனால் அவர்களது இந்த சித்தரிப்பு ஒரு திட்டமிட்ட "சதி" யாகவே படுகிறது.

                 அதாவது பாலச்சந்த்ரனை ஒரு "போராளியாக" சித்தரித்தால், அவன் "போரில் இறந்தான்" என்றும், "குழந்தைப் போராளிகளை" விடுதலை புலிகள் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதாகவும், ஒரு "நச்சு பரப்புரையை" செய்துவிடலாம் என்று  சம்பந்தப்பட்டவர்கள் "சதித் திட்டம்" போடவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தில் உள்ளனர். ஏன் என்றால், ஐ.நா. விசாரணை குழுவிற்கு இந்தியா விசா கொடுக்க மறுத்ததை எதிர்த்து, பெரும் புயல் தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் நாடாளுமன்றத்திலும் கிளம்பி விட்டது. ஆளவே அதன் வீச்சு நடுவணரசை அசைப்பதற்கு முன்னால் இப்படி ஒரு "திசை திருப்பலை" செய்ய அவர்கள் முயற்சிக்கிறார்கள். அதனால்தான் அந்த பட விளம்பரதில்கூட, அவர்கள், "இது ஒரு பாலா பற்றிய நமபமுடியாத உண்மை" என்று பரப்ப தொடக்கி விட்டார்கள். சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனம் "பிரபல காட்சி ஊடகங்களை"  வைத்திருப்பதால், அந்த காட்சி ஊடகத்தில் "தங்கள் முகம்" வரவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பல "தமிழ் ஆர்வலர்கள்" கண்டிக்க மறுக்கிறார்களோ என்ற கருதும் தமிழ்நாட்டில் இருக்கிறது.