கலைஞர் அவர்களே, உங்கள் "டெசோ"வை, தமிழர்கள் நம்புவார்களா?

      கலைஞர் அன்று டெசோ கண்டார். நெடுமாறன் உடன் இருந்தார். வாஜ்பாய் இருந்தார். ஏன்.தி.ஆர். அதனுடன் இருந்தார். அன்று டில்லிக்கு "தமிழ் போராளிகள்" தேவைப்பட்டனர். அதனால் எல்லோரும் உடன் இருந்தார்கள். டில்லி ஏற்பாடு செய்த "டெலோ" புலிகளை கொள்ள "பணிக்கப்பட்டது". முந்திக்கொண்ட புலிகள் தேலோவை அன்று பதம் பார்த்தனர். கலைஞர் கோபமானார். டெசோ வை கலைத்தார். அது டில்லிக்கு பிடித்திருந்தது. எம்.ஜி.ஆர். புலிகளுக்கு உதவினார். அதனால்தானோ என்னவோ, கலைஞர் கூடுதலாக புலிகளை எதிர்த்தார்.   தான் கொடுத்த பிறந்தநாள் காசை வாங்கி கொள்ளவில்லை என்றதும், மேலும் புலிகளை வெறுத்தார் கலைஞர்.

                  வன்னி போரின் இறுதி காலத்தில், கலைஞர் ஆட்சி தமிழர்களை பாதுகாக்க எதுவும் செய்யவில்லை என்று சாமானியர்கள் கூறினார்கள். விவரம் அறிந்த தமிழர்கள் வன்னி போர் குற்றங்களில் "விசாரிக்கப்பட வேண்டியவர்" கலைஞர் என்று குற்றம் சாட்டினர். உலகம் முழுவதும் உள்ள தமிழர்கள் அதனாலேயே அவரை வெறுத்தனர். நாடாளுமன்ற தேர்தல் நேரத்தில், ஜெயலலிதா "தமிழீழம்" பேசியபோதும், கலைஞர் "ஈழ ஆதரவாளர்" என்ற பெயரை முழுமையாக ஐழந்துவிடவில்லை. போருக்கு பின்னும் டில்லியும், காங்கிரசும், கலைஞரும் இலங்கை ராஜபக்சவுடன் சேர்ந்து கொண்டு தமிழர்களை "தொடர் சித்திரவதை" செய்ததை தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் ரசிக்கவில்லை. கனக்கியர்சுடன் சேர்ந்துகொண்டு கலைஞரும் "ஈழத்தமிழருக்கு" துரோகம் செய்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு  உலகெங்கும் தமிழர்கள் மத்தியில் ஒழிக்க தொடங்கியது. அதுவே சட்டமன்ற தேர்தலிலும் தமிழ்நாட்டில் எதிரொலித்தது. ஜெயலலிதா உலக தமிழர்கள் மத்தியில் நன் மதிப்பை பெற்றார். அதற்கு அவரது சட்டமன்ற தீர்மானமான "போர்க்குற்றவாளி" பற்றியதும், பின்னால் அமெரிக்கா தீர்மனாத்தை அய்.நா.வில் ஆடஹ்ரிக்க கூறியதும், இலங்கை மீது பொருளாதார தடை கோரியதும், இலங்கை அமைச்சர்கள் வரும்போது தமிழ்நாட்டு அரசை கலந்துகொண்டே மத்திய அரசு முடிவு செய்யவேண்டும் என்றதும், விமான நிலையத்தில் சிங்களர்களுக்கு கண்காணிப்பு செய்ததும், ஈழ அகதிகளின் நல்வாழ்விற்கு புதிய சலுகைகளை அறிவித்ததும், கூடுதலான காரணங்களாக அமைந்துவிட்டது.

             இதை தாங்க முடியாத கலைஞர் இப்போது தானும் இழந்த தமிழர் ஆதரவை பெற புது முயற்சி எடுத்துள்ளார். அதுதான் "தமிழீழம்" "டெசோ" என்று அவர் முழங்கும் புதிய முழக்கங்கள். அவற்றில் விடுதலை சிறுத்தைகளை சேர்த்து கொள்ளாமல்தான் முதலில் இறந்தார். அது காங்கிரசை குளிர் விக்க இருக்கலாம். அனால் தனது ஈழ அதரவு எடுபடவில்லையோ என்று இப்போது திருமாவையும் சேர்த்து கொள்கிறேன் என்கிறார். அதுவும் சோலை நினைவேன்தலில் திருமா உரையாற்றி கலைஞரையும், ஸ்டாலினையும்  பாராட்டிய பிறகு, ஆ.ராஜா விடுதளையான் அபிறகு கூறுகிறார். ஆனாலும் கலைஞர் மீது படிந்த "கறிகள்" இந்த முழக்கங்களால் போய்விடுமா? உலக தமிழர்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்களா?  பழைய போர்குற்றங்களை மறந்து விடுவார்களா? தமிழ்நாட்டு அரசியல்வாதிகள் இடையே உள்ள போட்டியில் உலக தம்ஜிஹர்கள் சிக்கி கொள்ள மாட்டார்கள்.

நெஞ்சுக்கு நீதி சொல்ல முடியுமா தலைவரே?

    இந்திய கம்யுனிஸ்டு  கட்சி தா.பாண்டியன் கலைஞர் பற்றி ஈழ பிரச்சனையில் தமிழர்களை சவிளிருந்துகாப்பாற்ற எதுவும் செய்யவில்லை என்று திருவாரூர் சென்று கூறியதற்கு, அடுக்கடுக்காக கலைஞர் முரசொலியில் பதில் எழுதி உள்ளார். ஒவ்வொரெஉ நாளையும் குறிப்பெடுத்து, ஒவ்வொரு செயலையும் பட்டியல் போட்டு, கலைஞரும், திமுகவும் எப்படியெல்லாம் ஈழத்தமிழர் பிரச்சனையில் தீர்மானங்கள் போட்டும், ராசினாமாக்களை வாங்கியும், மழையிலும் மனித சங்கிலி ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தியும், மன்மோகன் சிங், சோனியா காந்தி, சிதம்பரம், பிரணாப் முகர்ஜி, ஆகியோரிடம் கலைஞர்  பேசினார் எனப்தை எல்லாம் எடுத்து கூறியிருக்கிறார்.  அந்த டில்லி தலைவர்கள், ராஜபக்சேவிடம் பேசியதையும், அந்த டில்லி தலைவர்கள் வாக்குறுதி கொடுத்ததையும் எடுத்து கூறியிருக்கிறார். அய்யா, தலைவர் கலைஞர்  அவர்களே, நீங்கள்  கூறியுள்ள ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியிலும், அந்த டில்லி தலைவர்கள் வாக்குறுதி கொடுத்த பின் என்ன நடந்தது என்பது உங்களுக்கு தெரியாதா தலைவரே?

            உலகத்தமிழர்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்த உண்மை உங்களுக்கு மட்டும் எப்படி தலைவரே டேஹ்ரியாமல் போனது? டில்லிகாரர்கல்தான் இலங்கை அதிபரிடம் சொல்லி ஈழத்தமிழர்களை ஒட்டுமொத்தமாக பலி வாங்க சொன்னார்கள் என்பது உங்களுக்கு மட்டும் இன்னமும் புரியவில்லையா தலைவரே? மன்மோகன் ராஜபக்சேவிடம் பேசினார் எனக்க கூறும் கலைஞர், ராஜபக்சே அந்த பேச்சிற்கு பிறகு என்ன செய்தான் என்று என் கூறவில்லை? சிதம்பரம் கலைஞரிடம் வாக்குறுதி கொடுத்த பிறகு, ஈழத்தில் எந்த அளவுக்கு "இனப்படுகொலை" வெறி பிடித்து நடத்தப்பட்டது என்று கலைஞர் என் கூறவில்லை? 

          அனைத்து கட்சி தலைவர்களை டில்லிக்கு அழைத்து சென்று மன்மோகன் சிங்கிடம் பேசவைத்ததை கூறும் கலைஞர் அவர்களே, அந்த பேச்சுவார்த்தைக்கு கடைசி வரையில் செல்வாரா, மாட்டாரா என்று இருத்த தா.பாண்டியனும் கடைசி நேரத்தில் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்து டில்லியில் உங்களுடன் கலந்து கொண்டாரே கலைஞர் அவர்களே? அப்போது என்ன நடந்தது? மன்மோகனை நம்பி நிறைய பேசிய தா.பாண்டியன் பேச்சிற்கு வெறும் தலையசைத்து கொண்டிருந்த மன்மோகன் பற்றி கலைஞர் அவர்களே நீங்கள் தா.பாண்டியனிடம் என்ன கூறினீர்கள்? தேவையில்லாமல் கடினப்பட்டு அந்த ஆளிடம் இன்ற்ஹா அளவுக்கு எடுத்து சொன்னீர்களே? எண் அபயன்? என்று நேநேகள் கேட்டதாக கூறப்படுகிறதே? உண்மையா? தலைவரே?  அதற்கு பிறகு கழக தலைவர்களிடம் "நான் மட்டும் எதிர்கட்சியாக இருந்தாள் இந்த பிரச்சனையை வைத்து பயங்கரமாக மத்திய இசை ஆட்டி படைததிருப்பேன் "என்று நீங்கள் கூரிநீர்கலாமே? உண்மையா தலைவரே? 

                    இப்படி நீங்கள் நாடகத்தை பெரும் ளவு நடத்தியதால்தானே அங்கே ஈழத்தில் ஒன்றரை லட்சம் தமிழர்கள் இனப்படுகொலைக்கு உள்ளானார்கள்? எப்படி அதை மறக்க முடியும்? அல்லது மறைக்க முடியும்? தா.பாண்டியன் கூரியிற்றுப்பது ஒரு பகுதிதானே? உங்களையும் சேர்த்து அங்கு நடந்த இனப்படுகொலை போரில் ஒரு "சாட்சியாக" அல்ல, போர்குற்றம் புரிந்தவர்களின்" பட்டியலில் போடவேண்டும் என்று உலக தமிழர்கள் பேசுவது காதில் விழுகிறதா, தலைவரே? 

சோலை--ஒரு ஊடகவியலாளரின் வரலாறு நின்றுவிட்டது.

    அவர் திண்டுக்கல் அருகே உள்ள ஐயம்பாளையம் கிராமத்தை சேர்ந்தவர். இடது சாரி கருத்துக்களின் மேலுள்ள தாக்கத்தினால் தோழர் ஜீவானந்ததுடன் நெருக்கமானார். ஜீவா சோலை என்ற அந்த சோமசுந்தரத்தை, "ஜனசக்தி" ஏட்டில் இறக்கிவிட்டார். ஜனசக்தியும், சோலையும் சேர்ந்தே வளர்ந்தனர். அதன்பின் எம்.கல்யானசுன்தரன் நண்பர்களை உர்ச்சாகப்படுத்தியத்தில் தொடங்கியது, "மக்கள் குரல்". அங்கும் சோலையே முதன்மை பணி செய்தார். "அலை ஓசை" சிம்சன் போராட்டத்தில் தமிழ்நாடெங்கும் புகழ் பெற்றது. வேலூர் நாராயணன் நடத்தினார். அங்கும் சோலைதான் சிறப்பு செய்தார். இடதுசாரிகளின் செயல்பாட்டில் ஈடுபடும் "எழுத்தாளர்கள்" ஊடகவியலாளர்கள்" அதிகமாகவும், ஆர்வமாகவும், ஆழமாகவும், விரைவாகவும் "விடை" தேடுவதால், அவர்களுக்கு அன்றைய "நக்சல்பாரி இயக்கம்" ஈர்ப்பு மையமாக ஆகியது. சொலிக்கும் அதே நிலை. 

                சென்னை தொழிலாளர் வர்க்கம் தேர்தலில் பங்குகொள்ளும் இடதுசாரி கட்சிகாரர்களை தாண்டி சிந்தித்தது. நக்சல்பாரி எழுச்சி சென்னை தொழிலாளர் வர்க்கத்தை செழுமையாக தாக்கம் செலுத்தியது. ஏ.எம்.கே. என்ற மூன்றெழுத்து பெயர் எல்லோர் உள்ளத்திலும் எதிரொலித்தது. மோகன் குமாரமங்கலம் வழக்கறிஞராக இருந்தபோது, ஏ.எம்.கோதண்டராமன் அவருக்கு இளம் வழக்கறிஞராக இருந்தாராம். நக்சல்பாரி எழுச்சி, மார்க்சிசிட் கட்சியின் சீ.அய்.டி.யு.தொழிற்சங்கத்தை விட்டு தோழர் ஏ.எம்.கே. வை வெளியே கொண்டுவந்தது. அவருடன் வழக்கறிஞர் குசேலரும் வெளியேறினார். குசேலர் உருவாக்கியது "உழைக்கும் மக்கள் மாமன்றம்" என்ற தொழிற்சங்கம்.தலைமறைவாக இருந்த ஏ.எம்.கே. பெயரிலேயே  அந்த தொழிற்சங்கம் போர்க்குனமிக்கதாக வளர்ந்தது. அந்த புரட்சிகர எழுச்சி சென்னையை ஆயயொரங்களில் அல்ல, பத்தாயிரங்களில் ஆல், லட்சங்களில் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை தெருவுக்கு இழுத்து வந்தது. அத்தகைய தொழிற்சங்கத்திற்கு ஒரு "நாளேடு" தேவைப்பட்டது. அதுதான் "மக்கள் செய்தி" ஏடு. அங்கும் சோலையே ஒளிர்விட்டார். சோலை தலைமறைவாக இருந்த ஏ.எம்.கே.வை அடிக்கடி சந்தித்து வந்தார்.

                    புரட்சிகர இயக்கத்தின் ஒரு முக்கியகூட்டம்.. இரவில் கிராமத்தில் நடந்துசெல்லும் தோழர்களுடன் சோலை "லாந்தர் விளக்கு" ஏந்தி சென்றார் என்று அவரது இறுதி நிகழ்வில் தோஹ்ர்கள் பேசிக்கொண்டனர். நேற்று செவ்வாய் அன்று சோலை தாம்பரம் தனியற மருத்துவமனையில் மரணமடைந்தார். அதற்குமுன் இடதுசாரிகளில் கல்யாணசுந்தரம் போன்றோர் எல்லாம் எம்.ஜி.ஆர். இன் கழகத்திற்கு துணை சென்ற போது, சொல்லையு உடன் சென்றார். அதன்மூலம் எம்.ஜி.ஆர். தனது முக்கிய ஆலோசகராக சோலையை உடன் வைத்து கொண்டர. அது திமுக வை எதிர்த்து தமிழக மக்களின் "ஊழல் எதிர்ப்பு" போர். அதன் வடிவமாக எம்.ஜி.ஆர். அன்று இருந்ததால் சோலை உடன் இருந்தார். பிரபல "சத்துணவு திட்டம்" சோலை கூறிய ஆலோசனை என்கிறார்கள். அதன்பின் சோலை செல்வி.ஜெயலலிதாவின் அரசியல் நுழைவின் களத்தில், எம்.ஜி.ஆர். ஆலோசனைப்படி உடன் இருந்து உதவினார். 

                   சோலை ஒரு பிரபல எழுத்தாளர். கலைஞரின் கவனத்தில் சோலை ஈர்க்கப்பட்டார். அங்கும் தனது கருத்துக்களை வைக்க சோலை தயங்குவதில்லை. கலைஞரின் உதவியாளராக இருந்துவரும் உறவுக்காரர் அய்.ஏ.எஸ். ராஜமாணிக்கம் சோலையை முழுமையாக கலைஞர் குடும்ப அரசியலுக்கு பயன்படுத்த முனைந்தார். சோலை அங்கும் பயன்பட்டார். பல வார இதழ்களில், பிறகு வார இருமுறை தழ்களில் சோலை தொடர்ந்து எழுதிவந்தார். நக்கீரன் வார இருமுரைய் இதழில் அவர் எழுதிவந்த தொடர் கட்டுரைகள் அரசியல் அரங்கில் முக்கியமானவை. சசிகலா  குழுவினர் தோட்டத்தை விட்டு விரட்டப்பட்ட போது, அதற்காக ஜெயலலிதாவை பாராட்டி எழுதினார்.கடந்த மூன்று வாரங்களாக அவரால் எழுத முடியாமல் மருத்துவமனையில்   இருந்துவிட்டதை கடைசி நேரம் மனம் நொந்து கூறியுள்ளார்.  

                கடைசி நாளுக்கு முந்திய இரவில் சில நண்பர்களுடன் பேச முற்பட்டு மருத்துவர்களால் தடுக்கப்பட்டாராம். கடைசியாக் மருந்து சீட்டின் பின்புறத்தில் அவர் எழுதச்சொல்லி எழுதியவை குறிப்பாக கூறப்படுகின்றது. வருகிற தேர்தலில் காங்கிரஸ்  செல்வாக்கு இழந்துவிடும். ப.ஜ.க.வும் செல்வாக்கு இழக்கும். இடதுசாரிகள் செல்வாக்கு பெறமாட்டார்கள் என்பது வருந்ததக்கது. ஆயினும்.... என எழுதி நிறுத்தப்பட்ட வரிகளை நண்பர்கள் எடுத்து  கூறுகின்றனர். .அதனால்தானோ என்னவோ இன்று கலைஞர் தனது ஆர்ப்பாட்ட பேச்சில், காங்கிரசுடன் கூட்டணி தொடரலாமா? என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளார். எபப்டியோ, செல்வி.ஜெயலலிதா மும்ன்முயர்ச்சி எடுக்கும் "மூன்றாவது அணியான" மாநில கட்சிகளின் கூட்டணிதான் சோலை கூறவந்ததா?

          மறக்கமுடியாத நிலையில் சோலையின் உடல் மேல் நான் ஒரு சந்தன மாலையை அணிவித்தேன். பல தோழர்களை அங்கே சந்தித்தேன். நிருபர் ஸ்ரீனிவாசனை சந்தித்து குறிப்பிடத்தக்கது. தாம்பரம் நண்பர்கள் பட்டாளமே ஆணை.பன்னீசெல்வம், வேணுகோபால், இடதுசாரி தோழர்கள் என்று கூடியதை நேரில் கண்டேன்.நேற்றும், இன்றும்   பல,பல தலைவர்கள் மு.க.ஸ்டாலின், இடதுசாரி தலைவர்கள், பீட்டர்  அல்போன்ஸ், திருநாவுக்கரசர், நக்கீரன் கோபால், ஜவாஹிருல்லா எம்.எல்.ஏ., எஸ்.எம்.பாக்கர், பலப்பல ஊடகவியலாளர்கள் பெருங்குலத்தூர் இல்லத்திலும், குரோம்பேட்டை மின்சார மயானத்திலும் கூடினர். தமிழ்நாடு முஸ்லிம் முன்னேற்ற கழகம் நடத்தும் இறுதி பயண வாகனத்தில் அவரது உடல் எடுத்து செல்லப்பட்டு எரியூட்டப்பட்டது. 

பெட்ரோல் விலை உயர்வுக்கு காரணம் காணமுடியாத மார்க்சிஸ்டுகள்.

     பெட்ரோல் வில்லை கூடுகிறது. டீசல் விளையும் கூடும். சமையல் வாயுவும் விலைகூடும். பெற்றோலிய அமைச்சர் ஜெயபால் ரெட்டி மறைமுகமாக உணர்த்தியுள்ளார். எண்ணெய் நிருவகள் தீர்மானிக்கின்றன என்று உணமியை சொல்வதில் நிதி அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜியும், அவரது கூட்டணி கட்சிகளில் ஒன்றின் தலைவரான் கலைஞரும் "சாட்சி" கூறுகின்றனர். அதை இடதுசாரிகள் வரை னைவரும் ஒப்புக்கொள்கின்றனர். 2010 ஆண்டு ஜூன் மாதம் இந்த அய்.மூ.கூ. இரண்டாம் அரசு " பெட்ரோல், டீசல், சமையல் வாயு  விலை நிர்ணயம் செய்யும் உரிமையை எண்ணெய் நிறுவனங்களின் கைகளில்" கொடுத்தது தவறு என சிலரும் தவிர்க்க முடியாதது என்று சிலரும் கூறி வருகின்றனர். இதில் இடதுசாரிகள் அதை "தவறு" என்று கூறுபவர்கள்.

             தவறு என்றால் எப்படி தவறு? ஒரு நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் நடக்கும் நாட்டில் முக்கிய விலை உயர்வான எரிபொருள் விலை உயர்வை, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட  ஆட்சியாளர்கள் செய்யாமல், அதை எண்ணெய் நிறுவனங்களின் கைகளில் கொடுத்து நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்திற்கே "கெடு" என்று இடது சாரிகள் கூறுகின்றனரா? இல்லை. ஏன் சொல்லவில்லை?  எண்ணெய் நிறுவங்களில் பல "பொதுத்துறையை" சேர்ந்தவை என்ற "மயக்கம்" இடதுசாரிகளுக்கு  இருக்கிரது.அதாவது அவர்களது விளக்கத்தில், "ரிலையன்ஸ்" மட்டுமே எண்ணெய் நிறுவனங்களில் ஏகபோக தனியார் நிறுவனம். மற்ற நிறுவனங்களான "பாரத் பெற்றோலியம், ஹிந்துஸ்தான் பெற்றோலியம், இந்தியன் ஆயில் கம்பனி" ஆகியவை போதுத்ரை நிறுவனங்களாம். இடதுசாரிகளின் "கொள்கை முடிவுப்படி" பொதுத்துறை நிறுவனங்களை ஆதரிக்க வேண்டுமாம். ஆகவே அந்த பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் பெட்ரோலை "பதுக்கி" வைப்பதற்கும் பதில் சொல்ல அவர்களால் முடிவதில்லை. 

          அந்த பொதுத்துறை நிறுவனங்கள்  இன்று "தனியாருடன்" சேர்ந்து கொண்டு அதே வேலையை செய்வதில்லையா? ஏன் அப்படி செய்கின்றன? இடதுகளுக்கு அதன் விளக்கம் தர முடியுமா?  பொதுத்துறை என்பது இன்று "அதிகார வர்க்க முதலாளித்துவம்" என்று சாருமசும்டார் கூறினார். அதனால் நமது வரிப்பணத்தை பொதுத்துறை மூலம் "அதிகாரவர்க்க மூலதனமாக" ஆக்கி ஆளும்வர்க்கம் கட்டுப்படுத்துகிறது. அப்படியானால் அதிகார வர்க்க முதலாளித்துவமும் இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தில் ஒரு அங்கம். அந்த அதிகார்வர்க்க முதலாளித்துவம் அந்நிய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு இவள வேலை செய்வதால் அவர்கள் "தரகு முதலாளிகளாக" ஆகிறார்கள். அதனால் அவர்களை"அதிகாரவர்க்க தரகு ஏகபோக முதலாளித்துவம்" என்றே அழைக்க வேண்டும். இதுதான் அந்த அனைத்து எண்ணெய் நிறுவனங்கள் மத்தியில் இருக்கும் உறவு. இது கார்க்சிச்டுகளின் கொலகியில் வராததால் வர்களுக்கு பெட்ரோல் விலை ஏற்ற "கரணம்" கூட கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. பாவம். 

மௌனம் கணைக்கிறது?

 முல்லைபெரியார் அணையில் மத்திய நிபுணர் குழு, கடை நிலம் வரை "துளைகளை" போட்டு, அதிலிருந்து மன்னைமற்றும் கிடைக்கும் பொருள்களை எடுத்து சோதனை செய்தது. அதன் விளைவே நீதியரசர் ஆனந்த் தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட நிபுணர் குழு, அணை பலமாக உள்ளது என உச்சநீதிமன்றத்திற்கு "சான்று" கொடுத்தது. எட்டு துளைகளை ம்ல்லைபெரியார் அணையிலும், இரண்டு துளைகளை பேபி அணையிலும் அந்த நிபுணர் குழுவினர் போட்டிருந்தனர்.அந்த துளைகள் மூடப்ப்டாமலேயே இருந்தன. மறு சோதனைக்காக என்று முதலில்  சொன்னார்கள்.தமிழக பொதுப்பணி துறையை கேரள அதிகாரிகள் முதலில் துளைகளை மூட அனுமதிக்க வில்லை. அதை மத்திய நிபுணர் குழுவிடம் இவர்கள் கூற அவர்களோ, "கேப்" செய்துவிடுங்கள் என்றார்கள். அது சரிப்படாது.

               மழைக்காலம் வரப்போகிறது. அடைக்கப்படதா துளைகள் வழியாக தண்ணீர் இறங்கினால் அணையின் பாதுகாப்புக்கு "ஆபத்து வந்து சேரும்".இதைதான் கேரள அரசு எதிர்பார்க்கிறது. இதை அந்த பகுதி மக்கள் உணர்ந்தனர். ஐந்து மாவட்டங்களில் இயங்குவதாக கூறும் "முல்லைபெரியார் மீட்பு இளைஞர் இயக்கம் " தலைவர் ரஞ்சித் சின்னமனூரில் இருக்கிறார். அவர் சென்னை வந்து நம்மை தொடர்பு கொண்டு அந்த "ஆபத்தை" கூறினார். அதை அப்படியே காட்சி ஊடகத்தில் கூறினோம். பலன் தெரியவில்லை. அடுத்து சென்ற வெள்ளிகிழமை "தினகரன்" ஏட்டில் மீண்டும் அணையில் துளைகளை அடைக்க சென்ற தமிழக அதிகாரிகளை "உத்தரவு வரவில்லை" என்று கூறி கேரள அதிகாரி டேவிட் தடுத்ததாக வெளிவந்தது. மீண்டும் அந்த விவரத்தை எடுத்து காட்சி ஊடகத்தில் விரிவாக்க பேசினோம். தமிழக அதிகாரிகள மீண்டும் விரட்டப்பட்டதை அறிந்த தமிழக முதல்வர் உடனேயே பிரதமருக்கு கடுமையான கடிதத்தை எழுதினார். அதற்கு டில்லி மட்டுமா முழித்து கொண்டது? கேரளாவும், இங்கே அறிவாலயமும் அல்லவா முழித்து கொண்டது?

            தனியார் காட்சி ஊடக செய்தி பிரிவு ஒன்று அறிவாலயத்தை தொடர்பு கொண்டது. திமுக தலைவரின் கருத்து என்ன என்று கேட்டது. முதல்வரின் கடிதத்திற்கு என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்று கேட்டது. கேரளா உச்சநீதிமன்ற அணையை மீறி, 136 அடிக்கு மேல் தண்ணீர் மட்டத்தை உயர்த்தாததற்க்கு உங்கள் பதில் என்ன? போடப்பட்ட துளைகளை மழைக்காலம் வரும்போது மூடாமல் தடுப்பது பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன? தமிழக முதல்வரின் கடிதம் சரியானதா? மத்திய தொழிற்படுகாப்பு படையை நிறுத்த கோருவது பற்றி கருத்து கூறுங்கள்? நிறுத்தாவிடில் தமிழக காவல்துறையை இறக்குவேன் என்று கூறுவது சரிதானே? இத்தகைய கேள்விகளை கலைஞரிடம் கேட்க துடித்த ஊடகவியலாளர்கள் அறிவாலயத்தில் டி.கே.எஸ். இளங்கோவிடம் தலைவர் பதிலுக்காக எதிர்பார்ப்பதாக கூறினார்கள். இலநோவன் உல்லைபெரியார் பற்றி மூச்சு விடவில்லை. காவேரி தீர்ப்பாயம் பற்றி கூறி தமிழக முதல்வர் ஏற்கனவே கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளாதது தவறு என்று மழுப்பினார். என் கலைஞர் அப்போது பதில் கூறவில்லை?

         உண்மையை தமிழக மக்களுக்கு ஆதரவாக கூறினால், அது அதிமுக முதல்வருக்கு ஆதரவாக போய்விடும் என்பதாலா? அவரும் அலறியதாலே மத்திய ராசும், கேரள அரசும் உடனடியாக் செயல்பட்டு, துளைகளை மூட ஒப்புக்கொண்டார்களா? 

தப்பி ஓடவுமில்லை, சிக்கி தவிக்க்கவுமில்லை....

    தமிழ்நாட்டில் மாவோயிஸ்டுகள். இது ஊடகங்களுக்கு ஒரு பரபரப்பு செய்தி. காவல்துறைக்கு கேளிக்கை செய்தி. மக்களுக்கோ அதிர்ச்சி செய்தி. தமிழ்நாட்டின் மாவைச்டுகளின் ஒரு தலைவர் விவேக் கைது என்று ஊடகங்கள் ஒரு வாரம் முன்பு பரபரப்பு ஊட்டின. விவேக் "கரம் உயர்த்தி" முழக்கமிட்டு வரும் படங்களை போட்டு நல்ல வேலையாக ஊடகங்கள் நியாயம் செய்தன. யார் இந்த விவேக் என்று சில ஊடகங்கள் எழுதின. வாலிப வயது கொண்ட விவேக் வருகிற வழியில் நின்று படம் பிடித்த ஊடகங்கள் அதையே வெளியிட்டு பெருமை தேடின. சென்னையில் சீ.பி.டி. என்ற பாலிடெக்னிக் இல் படித்தவர் என்பதையும் சில ஊடகங்கள் வெளியிட்டன. திண்டுக்கல் பகுதியை சேர்ந்தவர் என்பதையும் சில ஊடகங்கள் வெளியிட்டன. காவல்துறை அதிகாரிகளது கூற்றை ஒட்டி,  ஐந்து ஆண்டுகளாக தலைமறைவாக இருந்தவர் என்றும் சிலர் கூறினர். யாருக்கு விவேக் தலைமறைவாக இருந்தார் என்று நமக்கு புரியவில்லை. 

                  விவேக் உள்ளபடியே கண்டவர் நேசிக்கும் அளவு சிறந்த அறிவாற்றலும், போர்க்குணமும் கொண்ட ஒரு இளைஞர். அவர் தமிழ்நாட்டு மக்கள் மத்தியில் எளிதாகவும், சாகசமாகவும் பவனி வந்தவர். அபப்டியானால் யாருக்கு அது "தலைமறைவு?". காவல்துறை தனக்கு தானே ஒரு திரையை போட்டுக் கொண்டு அவர் தலைமறைவு, இவர் தலைமறைவு என்று கூறினால் சம்பந்தப்பட்ட தோழர்கள் அதற்கு எப்படி பொறுப்பாவர்கள்? தோழர் விவேக் நம்மை போலவே பல தோழர்களுக்கும் அறிமுகமானவர்தான். அவர் "முற்போக்கு மணாவ்ர் சங்கத்தில்" பணியாற்றி  வந்தவர் என்று ஊடகங்களே வெளியிட்டன. காவல்துறை அதிகாரிகளே கூறுகின்றனர். அப்படியானால் பலருக்கும் அவர் அறிமுகமானவ்ர்தானே? அப்புறம் என்ன தலைமறைவு என்று ஒரு குற்றம் போல காவலர் கூறுவதும் அதையே ஊடகங்கள் ஒப்பிப்பதும்? அவர் "தப்பி ஓடியவர்" என்பது போன்ற ஒரு தோற்றத்தை அவர்கள் கொடுக்கிறார்கள். இவர் ஏதோ இந்த நாட்டில் முழுமையாக ஆள்வது போலவும் மடர்வர்வர்கள் இந்த நாட்டில் தப்பி ஓடிக்கொண்டு இருப்பவர்கள் என்பது போலவும் ஒரு மாய தோற்றத்தை உண்டு பண்ண முயல்கிறார்கள்.

                           ஒரு புரட்சிகர  சிந்தனையாளன் அதாவது மாவோ வழியை ஏற்றுக் கொண்டவன், உங்கள் நாட்டு சட்டத்தையோ, நீதிமன்றங்களையோ, அரசான்க்ஜத்தையோ, காவல்துறையையோ, இராணுவத்தையோ, மனத்தளவில் ஏற்றுக் கொல்ல இயலாது. அவர்கள் தனகளுக்கான அரசையும், சட்டங்களையும், நீதிமன்றங்களையும், காவல்துறையையும், ராணுவத்தையும் கட்டி உருவாக்குவதில் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள். ஆகையால் அததகைய மாற்று புரட்சிகர நிறுவனங்களை கட்டி எழுப்ப மக்கள் மத்தியில் பணியாற்றுவதே அவர்களது கடமையாக அமைகிறது. அதற்கு போறில் உங்கள் நாட்டு, அதாவது தாங்கள் இந்திய நாட்டை ஆள்வதாக கருதும் இந்த ஆளும் வர்க்கம், தனக்குதானே ஏற்படுத்தி கொண்ட நிறுவனங்களையும், சிந்தனைகளையும் மட்டுமேர் சார்ந்து வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. அதனால்தான் அவர்களது காவல்துறை புரட்சிகாரர்களை "தப்பி ஓடிவிட்டவர்கள்" என்று முத்திரை குத்தி அழைக்கிறது. அதை புரட்சியாளர்கள் கண்டு கொள்வதில்லை. கவலை படுவதில்லை. நீயும் உன் அரசாங்கமும் என்ற மனோபாவமே புரட்சியாளர்களிடம் இருக்கிறது. அவர்கள் அவர்கள் போக்குக்கு மக்கள் மத்தியில் அவர்களது குறிக்கோள்களுக்காக உழைத்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். நீ ஒரு அரசாங்கம். உன்னை கண்டுகொள்ள வேண்டுமா? என்பதே அதன் பொருள்.அநேகமாக் அந்த பொருள் இன்று அணித்து மக்கள் மத்தியிலும் இந்த அரசாங்கம் பற்றி இருக்கத்தான் செய்கிறது.

                             அடுத்து இந்த காவல்துறையும், ஊடகங்களும் புரட்சிகர சினதனையாளர் பத்மா பற்றியும் இதே போல கூறுகிறார்கள். விவேக் கைது. பத்மா தப்பி ஓட்டம் என்பது இவர்களது விவரிப்பு. தாங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளாத காவல்துறையையும், நீதிமன்றத்தையும் ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களிடம் வந்து கைகட்டி நிற்க வேண்டும் புரட்சியாளர்கள் என்று இவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்களா? அவர்கள் தப்பி ஓடவுமில்லை. உங்களிடம் சிக்கி தவிக்க்கவுமில்லை. அதாவது தாங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளாத இந்த நிலவும் அரசாங்கத்தின் காவல்துறையையும், நீதித்துறையும், கண்டுகொள்ளாதவர்கள், அத்தகைய பிற்போக்கு நிறுவங்களிடமிருந்து, தப்பி ஒடுவதுமில்லை. அந்த பிற்போக்கு நிறுவனங்களிடம் சிக்கி தவிக்க்கவுமில்லை. எப்போது அத்தகைய நிறுவனங்கள் பிற்போக்கானவை என்று அடையாளம் காண்கிறார்களோ, அப்போதே அத்தகைய நிறுவனங்களை நீக்கி விட்டு, மக்களுக்கான நிறுவனங்களை ஏற்படுத்த புரட்ச்சியாளர்கள் பாடுபடுகிறார்கள். ஆகாவே அவர்கள் உங்களது உலகத்தில், "தப்பி ஓடவுமில்லை, சிக்கி தவிக்க்கவுமில்லை" மாறாக உருப்படியான மாற்று நிருவனகளை மக்கள் மத்தியில் கட்டி எழுப்ப உழைக்கிறார்கள். ஆகவே உங்கள் மஞ்சள் காமாலை கண்களோடு புரட்ச்சியாலர்க்சலை கண்டால், உங்களுக்கு உண்மை விளங்காது. 

பத்து நாட்கள் முன்பே பிறந்த நாள் கொண்டாடிய தலைவரின் ரகசியம்?

     வருகிற ஜூன் 3 ஆம் நாள் திமுக தலைவர் கலைஞரின் ஆங்கில பிறந்த நாள். தமிழ்நாட்டில் பழக்கத்தில் உள்ள பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்கள் ஒன்று ஆங்கில பிறந்த நாளாக இருக்க வேண்டும் அல்லது தமிழ் நட்ச்சத்திர பிறந்த நாள்ளாக இருக்க வேண்டும்.என்னதான் தமிழ் புத்தாண்டுக்கு தமிழர்கல்போட்டி போட்டுக் கொண்டு வரிந்து கட்டி கொண்டு சண்டை போட்டாலும், தனகளது பிறந்த நாளென்று வரும்போது, ஆன்மிகவாதிகள் தனகளது நட்ச்சத்திர பிறந்த நாளையும், பகுத்தறிவுவாதிகள் தனகளது ஆங்கில பிறந்த நாளையும் க்ன்டாடுவதுதான் வழக்கம்.சமீபத்தில் இளைஞர்கள் மேற்கத்திய பொருளாதரத்தில் தனகளது வாழ்க்கையை ஈடுபடுத்தி கொண்டு, மேற்கத்திய நாடுகள் கட்டவிழ்ழ்த்து விட்ட தொழிற்கூடங்களில், வேலை பார்க்க தொடங்கியதாலும், அதையொட்டி மேற்கத்திய பண்பாடுகளை பின்பற்ற விரைந்து செல்வதாலும், ஆண்கிலபிறந்த நாள் தவிர எதையும் டேஹ்ரிந்து வைத்திருப்பது கூட இல்லை.

          இப்படி ஒரு சூழலில் திமுக தலைவர் கலைஞரும் மற்றவர்களைப்போலவே பகுத்தறிவு பாதையில், ஆங்கில பிறந்த நாளையே கொண்டாடுவது என்பதை ஆண்டு பலவாக பழக்கமாகவும், வழக்கமாகவும் வைத்து கொண்டுள்ளார். ஆனால் இந்த ஆண்டு எந்த ஆண்டும் போல இல்லாமல், அந்த அனகிலபிறந்த நால்வருவதற்கு "பத்து நாட்கள்" முன்பே தனது முரசொலி இதழில், உடன்பிறப்புகளுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் முதல் பக்கத்திலேயே, அதாவது மே 23 ஆம் நாளே,  "பிறந்த நாள் வாழ்த்து கடிதம்" எழுது விட்டார். என் அப்படி எழுதினார் என்பது திமுக வில் உள்ள அறிவுஜீவிகளுக்கு பெரும் கேள்வியாக அமைந்து விட்டது.அந்த கடிதத்தில் நிறைவு பகுதியில் " பிறந்த நாள் வாழ்த்தை, ஒரு சுய மரியாதைகாரனின் சூளுரையாக" உடன்பிறப்புகளுக்கு அளித்து வணங்குகிறேன் என்று எழுதியுள்ளார். அந்த ளவுக்கு அந்த கடிதத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளார். அதாவது ஏதோ போகிற போக்கில் எழுதிய கடிதம் அல்ல. தனது பிறந்த நாள்வாழ்த்துக்களை உடன்பிறப்புகளுக்கு அளிப்பதில் "கவனம்" செலுத்தி எழுதிய கடிதம் அது. என் அந்த அ;அவுக்கு "பத்து நாள்" முன்பே இப்படி ஒரு கடிதம் எழுத வேண்டும்? 

              அந்த உடன்பிரபுகளுக்கான கடிதத்தின் தலைப்பாக " ஒரு சுய மரியாதைகாரனின் சூளுரை" என்றும் எழியுள்ளார். ஏன்? ஏன் அப்படி எழுத வேண்டும்? தன்னை சுயமரியாதைகாரன் என்று "வலிய" அழைத்து கொல்ல வேண்டிய தேவை இப்போது ஏன் எழுந்தது? பகுத்தறிவு என்பதை சுய மரியாதை என்பதை " ஆன்மிக பார்வை அற்ற" என்பதாக "நாத்திக பார்வை" என்பதாக நமக்கு கற்றுக் கொண்டுத்தவர் கலைஞர். அபப்டி கற்று கொடுத்தவர் ஏன் இப்போது "ஆங்கில பிறந்த நாளுக்கு பத்து நாள்"முன்பே தனது பிறந்த நாள் வாழ்த்துகளை கொடுத்து விட்டு, அதற்கு சுயமரியாதைகாரனின் என்ற "அடை மொழி" கொடுக்க வேண்டும்? நட்ச்சத்திர பிறந்த  நாளை, கொண்டாடுவதை "மூட நம்பிக்கை" என்றும், ஆன்மீக உணர்வு என்றும் எங்களுக்கு கற்று கொண்டுத்த கலைஞர் அவர்களே, இன்று ஏன் இந்த மே 23 ஆம் நாளை. பிறந்த நாள் வாழ்த்து கூறும் நாள்ளக தேர்வு செய்தார்? அன்றுதான் கலைஞரது நட்ச்சத்திரமான "மிருக சீரிடம்" நட்ச்சத்திர பிறந்த நாள். அப்படியானால் "ஊருக்குதான் உபதேசம்.உனக்கு இல்லையடா"   என்று பொருளா? அதற்கு ஒரு சுய மரியாதைகாரனின் சூளுரை என்று பெயரிடலாமா? அய்யா, என்ன ஏமாற்றையா இது?